Kazimierz Sipika (ur. 26 lutego 1894 w Proćwinie, zm. po 1943) – starszy sierżant Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, osadnik wojskowy, inwalida wojenny.
Życiorys Syn Franciszka i Józefy z Piwowarczyków urodzony 26 lutego 1894 we wsi Proćwin, w ówczesnym powiecie koneckim guberni radomskiej. Skończył powszechną szkołę poowszechną w Końskich i cztery klasy gimnazjum. Od 1 września 1912 do 1 kwietnia 1915 pracował w Składzie Aptecznym St. Olkuskiego w Końskich, a od 15 maja do 7 sierpnia 1915 w Warszawskim Towarzystwie Akcyjnym „Ludwik Spiss i syn”.
8 sierpnia 1915 wstąpił do batalionu warszawskiego POW, z którym wymaszerował do Legionów Polskich. Został wcielony do 2 kompanii I batalionu 5 pułku piechoty. W jej szeregach walczył do 17 lipca 1917. Po kryzysie przysięgowym jako poddany Królestwa Polskiego został internowany w obozie w Szczypiornie. Później został przeniesiony do obozu w Łomży. 24 sierpnia 1918 został zwolniony z internowania. 1 września 1918 został zatrudniony w c. i k. Komendzie w Końskich. 30 października 1918 jako podkomendny ob. Wiktora Lamota „Wrony” wziął udział w rozbrajaniu żołnierzy austriackich.
4 listopada 1918 wyjechał do Krakowa, gdzie został przyjęty do 12 kompanii 5 pułku piechoty Legionów. W jej szeregach walczył z Ukraińcami pod Przemyślem i w bitwie o Lwów. 7 marca 1919 wyjechał do Ostrowi, gdzie organizował 12 kompanię 5 pp Leg. Po wyjeździe na front został mianowany dowócą plutonu w 12 kompanii, w stopniu starszego sierżanta.
3 stycznia 1920 pod Wyszkami, w trakcie bitwie pod Dyneburgiem, odniósł pięć ran postrzałowych w nogi. Leczył się w szpitalu w Łodzi. Od 1 do 30 kwietnia 1920 przebywał na urlopie zdrowotnym. Po powrocie do pułku ponownie objął dowództwo plutonu 12 kompanii i wziął udział w walkach na Ukrainie. Wyróżnił się 20 sierpnia 1920 w bitwie pod Ostrożanami.
22 lutego 1921, po demobilizacji, rozpoczął pracę w Biurze Sejmiku Koneckiego, w charakterze magazyniera. Od 1 lipca 1921 do 1 stycznia 1922 pracował jako kierownik przedsiębiorstwa Kompania Osadnicza. Zarządzał tartakiem, dwiema cegielniami i trzema sklepami wojskowymi. 5 grudnia 1921 otrzymał, w ramach osadnictwa wojskowego, działkę w osadzie Michalin gminy Korelicze. Do 1 maja 1925 kierował Spółdzielnią „Rolnik” w Koreliczach, a od 14 listopada 1926 do 1 czerwca 1933 Kasą Stefczyka w tej samej miejscowości. W listopadzie 1922 został członkiem Kapituły Orderu Wojennego Virtuti Militarii. W 1929 był prezesem zarządu powiatowego Związku Osadników Wojskowych. Pandto był członkiem Związku Strzeleckiego, członkiem rady nadzorczej Spółdzielni Rolniczo-Handlowej w Nowogródku, członkiek rady okręgowej Towarzystwa Rolniczego w Nowogródku i prezesem osady wojskowej Michalin.
Po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939) został aresztowany przez NKWD i osadzony w więzieniu w Mińsku. 22 marca 1941 został skazany i zesłany do Workutłagu w Republice Komi. 7 października 1941 został zwolniony i wyjechał do Buzułuku.
4 czerwca 1921 we Lwowie ożenił się z Julią (ur. 10 marca 1901 we Lwowie), z którą miał sześcioro dzieci: Janinę (ur. 1922), Jadwigę (ur. 1923), Józefa (1926–1977), Kazimierza (ur. 1928), Marię (ur. 1929) i Leokadię (ur. 1933). 1 marca 1940 z żona z dziećmi została deportowana do miejscowości Rżawki w rejonie ustiańskim obwodu archangielskiego, skąd 6 października 1941 wyjechali do Tockoje. W 1943 razem z żoną oraz córką Janiną i synem Kazimierzem został ewakuowany z ZSRR do Teheranu. Syn Józef po ewakuacji z ZSRR został przyjęty do Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii. W stopniu kaprala służył w 30 jednostce naprawczej.
Ordery i odznaczenia Krzyż Złoty Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 15 – 24 listopada 1922 Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1124 – 1 września 1920 rozkazem nr 1512/I Dowództwa 2 Armii, zatwierdzonym 22 lutego 1921 przez Naczelnego Wodza Krzyż Niepodległości – 15 czerwca 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych Odznaka „Za wierną służbę”
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Kapituły Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1919–1939) Kategoria:Internowani w Łomży Kategoria:Legioniści internowani po kryzysie przysięgowym w Szczypiornie Kategoria:Ludzie związani z Końskimi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Za wierną służbę” Kategoria:Osadnicy wojskowi II Rzeczypospolitej Kategoria:Podoficerowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy i obywatele polscy – więźniowie radzieckich łagrów 1939–1941 Kategoria:Polacy i obywatele polscy – więźniowie radzieckich więzień Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Żołnierze Batalionu Warszawskiego POW Kategoria:Żołnierze 5 Pułku Piechoty Legionów Polskich (1914–1917) Kategoria:Żołnierze 5 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Nieznana data śmierci