Zbigniew Kuchar (ur. 12 maja 1905 we Lwowie, zm. prawdop. 1945) – polski sportowiec, pływak, piłkarz, łyżwiarz szybki, hokeista, tenisista ziemny i stołowy, agronom, żołnierz.
thumb|240px|Bracia Władysław, Tadeusz, Mieczysław, Wacław, Zbigniew i Karol Kucharowie Życiorys Urodził się 12 maja 1905 we Lwowie w rodzinie pochodzenia węgierskiego jako syn Ludwika (1865–1917) i Ludwiki z domu Drzewieckiej. Ojciec był przemysłowcem i sponsorem klubu LKS Pogoń Lwów. Jego braćmi byli wszechstronni sportowcy (związani z klubem LKS Pogoń Lwów, w tym z sekcją piłki nożnej) i oficerowie Wojska Polskiego: Tadeusz (1891–1966, także trener i działacz sportowy), Władysław (1895–1983, także działacz sportowy) i Wacław (1897–1981), olimpijczyk, porucznik. Jego rodzeństwem byli również: Kazimiera (1899–1981, po mężu Chodkiewicz), Karol (1892–1960), Kinga (zm. 1894), Mieczysław (1902–1939, piłkarz, bramkarz Pogoni Lwów).
Podjął naukę w C.K. IV Gimnazjum we Lwowie, gdzie był uczniem klasy I do 18 grudnia 1917. Później uczył się w Zakładzie Naukowo-Wychowawczym Ojców Jezuitów w Chyrowie, gdzie w 1921 ukończył naukę w klasie IIITu wymieniony jako Jan Kuchar. .
Jako nastolatek w barwach Pogoni uprawiał pływanie. W 1924 zdobył mistrzostwo Lwowa na 100 m stylem dowolnym.
11 października 1924 zadebiutował jako napastnik w piłkarskiej drużynie Pogoni II, zdobywając gola w meczu z Lechią Lwów (2:0). Później grał w klubowych zespołach II oraz III.
Startował w zawodach łyżwiarstwa szybkiego. W styczniu 1928 we Lwowie podczas mistrzostw Polski zdobył brązowy medal na 1500 m, był piąty na 10 000 m i został sklasyfikowany na trzecim miejscu ogólnej klasyfikacji zawodów.
Uczestniczył też w zawodach tenisa stołowego. 27 marca 1927 wywalczył mistrzostwo Lwowa w tenisie ziemnym pokonując Zbigniewa Głażewskiego.
W latach 20 był zawodnikiem hokejowej sekcji Pogoni. Uczestniczył w edycjach mistrzostw Polski: 1927/1928 i 1928/1929 (srebrny medal). W macierzystej drużynie występował nadal w połowie lat 30..
Został absolwentem Akademii Rolniczej w Dublanach. Z zawodu był agrononem. Ożenił się z Zofią Subotnik.
Pierwotnie podawano, że zaginął bez wieści na Ziemiach Zachodnich. Według nowszych źródeł poniósł śmierć po sforsowaniu Odry w kwietniu 1945.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Akademii Rolniczej w Dublanach Kategoria:Hokeiści Pogoni Lwów Kategoria:Piłkarze Pogoni Lwów Kategoria:Polacy pochodzenia węgierskiego Kategoria:Polscy agronomowie Kategoria:Polscy hokeiści Kategoria:Polscy łyżwiarze szybcy Kategoria:Polscy pływacy Kategoria:Polscy tenisiści Kategoria:Polscy tenisiści stołowi Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1945 Kategoria:Żołnierze ludowego Wojska Polskiego – polegli na froncie wschodnim