Czubajeczka orzechowa (Lepiota pseudofelina J.E. Lange) – gatunek grzybów z rodziny pieczarkowatych (Agaricaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Lepiota, Agaricaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1940 r. Jakob Emanuel Lange w liściastym lesie w Danii. Brak synonimów. Polską nazwę zarekomendował Władysław Wojewoda w 2003 r.
Morfologia Kapelusz Średnica 1–2 cm, początkowo wypukły, potem płaskowypukły, na koniec lekko zagłębiony w środku, z podgiętym brzegiem. Powierzchnia na środku czarniawa, ku brzegowi czarniawo-szara, łuskowata. Trzon O wysokości 3–4 cm, grubości 0,3 -0,4 cm, centralny, cylindryczny, pusty, zakrzywiony i lekko rozszerzający się w kierunku podstawy. Powierzchnia włóknista, w górnej połowie brązowa, podczas gdy dolna połowa jest biała z różowymi plamkami w kierunku części podstawnej. Blaszki Wolne, o szerokości do 3 mm, nierówne, z blaszeczkami, dość rzadkie, białawe i białawo-żółtawe. Miąższ Cienki (o grubości do 3 mm), białawy. Cechy mikroskopowe Zarodniki 1,5–2,3 × 1,0–1,3 μm, migdałowate z porą rostkową. Podstawki 23,3–6,6 × 10–6,6 μm, maczugowate, czterozarodnikowe z czterema sterygmami.
Występowanie i siedlisko Podano stanowiska tylko w Europie, w tym także w Polsce, oraz w Maroku. Jest gatunkiem rzadkim. Na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski ma status E – gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia.
Czubajeczki to naziemne grzyby saprotroficzne.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pieczarkowate