Kefalomancja – metoda wróżenia za pomocą głowy zwierzęcia, najczęściej osła. Wiedza o tej praktyce pochodzi z traktatów dotyczących magii z epoki renesansu, według których z kolei metoda ta pochodzi z czasów starożytnych (nie znajduje to jednak potwierdzenia w źródłach historycznych).
Głowę zwierzęcia umieszczano w ogniu, a przedmiotem wróżenia były ruch pyska i chrzęst kości wywołane ciepłem. Istnieją także wzmianki o wykorzystaniu do tej praktyki głowy dziecka, ale brakuje źródeł pozwalających potwierdzić ten sposób.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Metody wróżenia