Ewa Radzikowska (ur. 4 kwietnia 1936 w Warszawie) – polska aktorka teatralna i filmowa.
Życiorys Pochodziła z inteligenckiej rodziny. Naukę rozpoczęła w 1942 roku, na tajnych kompletach prowadzonych przez Stefanię Baczyńską. Po zakończeniu wojny ukończyła szkołę podstawową, liceum plastyczne, a w 1958 roku - Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie.
W latach 1958-1962 była aktorką Teatru Ateneum w Warszawie. Następnie, otrzymawszy stypendium Ministerstwa Kultury i Sztuki, wyjechała do Awinionu. Podczas pobytu zagranicą występowała w polskich spektaklach, wystawianych w Paryżu i Londynie, pracowała również dorywczo w polonijnym radiu. Podczas pobytu we Francji związała z malarzem i grafikiem Janem Lebensteinem.
W 1964 roku powróciła do Polski. Była aktorką: Teatru im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach (1966-1971), Teatru im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku (1972-1974) oraz stołecznych teatrów: Narodowego (1974-1975), Lalka (1975-1982) oraz Reduta 77 (1978). W Teatrze Lalka pełniła również funkcję asystenta reżysera. Wystąpiła w ośmiu spektaklach Teatru Telewizji (1958-1971) oraz w ośmiu audycjach Teatr Polskiego Radia (1962-1979).
Po przejściu na emeryturę prowadziła prywatne przedsięwzięcie - „Teatrzyk w koszyku”. Napisała również kilka sztuk teatralnych, głównie z przeznaczeniem dla dzieci.
Filmografia Komedianty (1961) - Dziunia Jagielska Lekarstwo na miłość (1965) - Halina, koleżanka Joanny Akcja pod Arsenałem (1977) - więźniarka uwolniona w czasie akcji Uczennica (1981) Dzień czwarty (1984) - sanitariuszka Dekalog VII (1988) - bileterka na przedstawieniu w Pałacu Kultury i Nauki
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Polskie aktorki filmowe Kategoria:Polskie aktorki teatralne Kategoria:Urodzeni w 1936