Klasyfikacja Tier centrów danych (ang. Tier classification system) – ustandaryzowany system klasyfikacji centrów danych i udzielanie im na tej podstawie stosownych certyfikatów. Klasyfikację Tier centrów danych stworzyła firma , której założycielem był Kenneth Brill i wraz z zespołem opracował system klasyfikacji Tier centrów danych w połowie lat 90. XX wieku
Elementy oceny centrum danych Wszystkie komponenty centrum danych powinny być oceniane pod kątem niezawodności. Im wyżej klasyfikowana redundancja, tym większa odporność na awarie i wyższa dostępność usług centrum danych.
Redundancja centrum danych Redundancja centrum danych oznacza duplikowanie krytycznych podzespołów systemu – takich jak systemy UPS, systemy chłodzenia i generatory rezerwowe – aby zapewnić ciągłość działania centrum danych nawet w przypadku awarii jednego z komponentów. Redundancja sprzętu oznacza: duplikacja serwerów, dysków twardych i innego sprzętu. Redundancja toru mocy oznacza: utworzenie wielu obwodów elektrycznych w celu zapewnienia ciągłości zasilania. Redundancja sieci oznacza: wiele połączeń sieciowych.
Stopień zaawansowania centrum danych pod względem redundancji (tj. nadmiarowości; rezerwy) jest oznaczony: N, N+1, N+2, 2N i 2N+1.
- Architektura centrum danych N to minimalna wydajność centrum danych potrzebna do jego zasilania lub chłodzenia przy pełnym obciążeniu IT.
- Architektura centrum danych N+1 zapewnia minimalny poziom odporności na awarie, poprzez dodanie pojedynczego komponentu – zasilacza UPS, systemu HVAC lub generatora – do architektury N w celu obsługi awarii lub umożliwienia serwisowania pojedynczej maszyny.
- Architektura centrum danych 2N. Model redundancji 2N tworzy lustrzane odbicie oryginalnego zasilacza UPS, systemu chłodzenia lub agregatu prądotwórczego, zapewniając pełną odporność na awarie. Ta architektura pozwala operatorowi centrum danych na demontaż całego zestawu komponentów w celu konserwacji bez przerywania normalnej pracy.
- Architektura centrum danych 2N+1 oferuje odporną na awarie architekturę 2N oraz dodatkowy komponent zapewniający dodatkową ochronę. Architektura ta nie tylko jest w stanie wytrzymać awarie wielu komponentów, nawet w najgorszym przypadku awarii całego systemu głównego. Ten poziom redundancji jest zazwyczaj wykorzystywany przez duże firmy, które nie tolerują nawet drobnych zakłóceń w świadczeniu usług.
Inne czynniki oceny centrów danych Klasyfikacja Tier definiuje poziom dostępności i niezawodności budynków centrum danych i opisuje cechy fizyczne, np. zasilanie, chłodzenie, architektura obiektu i inne.
Obszary podlegające ocenie. Zasilanie. Jaki poziom redundancji zasilania jest zapewniony nie tylko w centrum danych, ale także od sieci do obiektu? Chłodzenie. Czy obiekt posiada wystarczające chłodzenie, aby zaspokoić potrzeby krytycznych obszarów platformy? Czy to chłodzenie jest dopasowane do redundancji? Czy jest miejsce na koszty ogólne? Konserwacja. Czy środowisko może być utrzymywane zgodnie z planem i bez znaczących lub żadnych przestojów? Możliwości zarządzania awariami. Czy cała platforma jest w stanie przetrwać awarię jednego lub większej liczby komponentów bez wpływu na systemy IT?
Wszystkie centra danych certyfikowane zgodnie z klasyfikacją Tier są wymienione na stronie internetowej Uptime Institute. Do lutego 2026 udzielono ponad 4000 certyfikatów w 122 krajach.
Klasy certyfikatów centrum danych Klasy certyfikatów Tier wg Uptime Institute oznaczone są rzymskimi cyframi: Tier I, Tier II, Tier III, Tier IV, gdzie kolejne cyfry oznaczają coraz wyższy poziom niezawodności centrum danychCertyfikacja Tier jest oznaczana tylko cyframi rzymskimi, bowiem centrum danych informujące o poziomie klasyfikacji cyframi arabskimi może oznaczać, że nie zostało ono certyfikowane przez Uptime Institute..
Tier I - podstawowy poziom niezawodności centrum danych to najbardziej podstawowy poziom obejmujący pojedyncze źródło zasilania i układ chłodzenia. System nie jest redundantny, co wiąże się z możliwymi przerwami w pracy trwającymi łącznie 28 do 29 godzin rocznie. Tier II to redundancja częściowa, obejmująca podzespoły takie jak awaryjne generatory i sprzęt do chłodzenia. Dostępność jest zwiększona. Tier III zapewnia pełną redundancję. Każdy krytyczny podzespół taki jak źródło zasilania lub układ chłodzenia jest redundantny w konfiguracji N+1. Oznacza to, że dla każdego niezbędnego podzespołu zapewniony jest dodatkowy podzespół. Taka konfiguracja zapewnia niezakłócone zasilanie i dostępność na poziomie 99,982% lub około 1,6 godziny przestojów w ciągu roku. Tier IV to poziom, na którym dostępność centrum danych wynosi 99,995%, co odpowiada około 26 minutom przestojów w ciągu roku. Taka redundancja gwarantuje nadzwyczajną tolerancję usterek. Każdy krytyczny podzespół jest w pełni redundantny w konfiguracji 2N+1.
Tabela niezawodności centrów danych klasyfikowanych wg poziomów Tier. +Klasa TierCzas niezawodności w ciągu rokuPrzestoje w ciągu rokuRedundancjaTier I99,671%mniej niż 28,8 godz.brakTier II99,741%mniej niż 22 godz.częściowa redundancja zasilania i chłodzeniaTier III99,982%mniej niż 1,6 godz.N + 1Tier IV99,995%mniej niż 26,3 min.2N lub 2N + 1
Certyfikacja zgodna z klasyfikacją Tier - Uptime Institute - nie jest unikalną certyfikacją, chociaż najbardziej rozpowszechnioną i najbardziej miarodajną. Istnieją inne firmy i certyfikaty nadawane centrom danych.
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne Uptime Institute Issued Awards [dostęp 2026-04-23]
Kategoria:Terminologia informatyczna Kategoria:Centra danych