Nothophaeocryptopus gaeumannii (T. Rohde) Videira, C. Nakash., U. Braun & Crous – gatunek grzybów z klasy wrzodniaków (Dothideomycetes). Wywołuje chorobę o nazwie szwajcarska osutka daglezji.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Nothophaeocryptopus, Mycosphaerellaceae, Mycosphaerellales, Dothideomycetidae, Dothideomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1836 r. Manfred Rohd, nadając mu nazwę Adelopus gaeumannii. W 2017 r. Sandra Isabel Rodrigues Videira, Chiharu Nakashima, Uwe Braun i Pedro Willem Crous przenieśli go do rodzaju Nothophaeocryptopus. Synonimy: Adelopus gaeumannii T. Rohde 1936 Phaeocryptopus gaeumannii (T. Rohde) Petr. 1938 Adelopus balsamicola f. douglasii J. Steiner 1937
Morfologia i rozwój Endofit będący obligatoryjnym pasożytem igieł daglezji Pseudotsuga. Na dolnej stronie ich liści tworzy czarne, gładkie apotecja o średnicy 50–80 μm. Powstają w nich worki o wymiarach 30–40 × 8–15 μm. Askospory 11–15 × 3,5–5 μm, podłużnojajowate, dwukomórkowe, na przegrodzie zwężone. Dojrzewają w maju i czerwcu i przenoszone przez wiatr infekują tegoroczne igły daglezji. Wnikają do ich wnętrza poprzez aparaty szparkowe. Powstająca z nich grzybnia rozrasta się pomiędzy komórkami miękiszu asymilacyjnego i tworzy nowe apotecja, które wyłaniają się na zewnątrz z aparatów szparkowych i wiosną następnego roku rozsiewają zarodniki. Nie zaobserwowano tworzenia konidiów.
Występowanie Pochodzi z zachodniej części Ameryki Północnej, jednak nie uważano go tutaj za czynnik chorobotwórczy. Rozprzestrzenił się po świecie wraz z sadzonkami daglezji i obecnie występuje w Europie, Nowej Zelandii i Chile. Wywołaną przez niego chorobę po raz pierwszy opisano w Szwajcarii w 1925 r. i od tego pochodzi nazwa choroby.
Przypisy
Kategoria:Mycosphaerellaceae Kategoria:Mykobiota Polski