José Jesús Villa Pelayo (ur. 6 listopada 1962 w Caracas) – wenezuelski poeta, eseista, krytyk literacki oraz prawnik. Jest związany z pokoleniem literackim lat 90. w Wenezueli. W swojej twórczości wykorzystuje intertekstualność oraz koncepcję „estetycznego bilingwizmu” (hiszpańsko-angielskiego i hiszpańsko-portugalskiego)Saraceni, Gina. En-obra. Antología de la Poesía Venezolana 1983-2008. Caracas: Editorial Equinoccio, 2008. pp. 194-203. ISBN 978-980-237-283-6..
Życiorys i działalność zawodowa Ukończył studia na kierunku filologia (Letras) na Centralny Uniwersytet Wenezueli (1987) oraz prawo na Uniwersytecie Santa María (1992). Uzyskał stopień specjalisty w zakresie kryminologii oraz dyplom z praw człowieka (2018).
W latach 1988–1992 wykładał literaturę w Szkole Komunikacji Społecznej na Centralnym Uniwersytecie Wenezueli. Od 2019 roku jest profesorem na Uniwersytecie Metropolitalnym (UNIMET) w Caracas, gdzie prowadzi zajęcia z zakresu geopolityki, literatury porównawczej oraz historii religii. Przez szesnaście lat (2004–2020) był analitykiem i producentem programu radiowego Enigmas del Poder w Radio Nacional de VenezuelaEnza García. «Archivo sonoro de La Ventana/ Alba Caracas 96.3 FM». Internet Archive, 2015..
Publikacje i recepcja krytyczna Jego wczesna twórczość była publikowana we włoskim czasopiśmie awangardowym Altri Termini, redagowanym przez Franco Cavallo, obok tekstów takich autorów jak Octavio Paz czy Edoardo SanguinetiVilla Pelayo, J.J. (1991). Altri Termini/Quaderni internazionali di literatura. Napoli, # 2-IV Serie: pp. 91-93.. Krytyk Rafael Arráiz Lucca wymienia go w swojej historii poezji wenezuelskiej jako istotnego autora swojej dekadyArráiz Lucca, Rafael. El coro de las voces solitarias. Caracas: Eclepsidra, 2003. p. 409. ISBN 980-6480-21-X..
W 2015 roku otrzymał Narodową Nagrodę Literacką Stefania Mosca w dziedzinie poezji za tom Elegía para un mago de Venecia. Jest również laureatem m.in. Premio Municipal de Literatura de Caracas (1999).
Wybrane dzieła Nueva York (1992) – przedmowa Alexis Márquez Rodríguez. ISBN 980-00-0606-0. Mariana de Coimbra (1999). ISBN 980-01-1077-1. Diario de Alejandría (2007). ISBN 978-980-421-026-6. Elegía para un mago de Venecia (2016). ISBN 978-980-253-679-5. Maraclea de Seforis (2024). ISBN 978-980-433-204-3.
Działalność masońska Jest członkiem Wielkiej Loży Republiki Wenezueli (Gran Logia de la República de Venezuela). Autor licznych esejów historycznych dotyczących wolnomularstwa, nagradzany w konkursach poświęconych postaciom Francisco de Miranda (2016) oraz José Antonio Páez (2023).
Bibliografia Saraceni, Gina. En-obra. Antología de la Poesía Venezolana 1983-2008. Caracas: Editorial Equinoccio, 2008. ISBN 978-980-237-283-6. Arráiz Lucca, Rafael. El coro de las voces solitarias. Una historia de la poesía venezolana. Caracas: Editorial Eclepsidra, 2003. ISBN 980-6480-21-X. Jimenez Emán, Gabriel. Mundo Tórrido y Caribe. Cultura y Literatura en Venezuela. Ediciones Fábula, 2019. ISBN 980-12-2075-9. Villa Pelayo, José Jesús. Nueva York. Prólogo de Alexis Márquez Rodríguez. Caracas: UCV, 1992. ISBN 980-00-0606-0.
Przypisy
Kategoria:Wenezuelscy poeci Kategoria:Wenezuelscy pisarze Kategoria:Wenezuelscy prawnicy Kategoria:Wolnomularze Kategoria:Urodzeni w 1962