Edward Rackmann (ur. 17 stycznia 1891 w Warszawie, zm. 20 października 1962 tamże) – major kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, rolnik.
Życiorys Syn Wilhelma (1855–1918) i Zofii z Bartzów (1863–1914) urodzony 17 stycznia 1891 w Warszawie, ówczesnej stolicy Królestwa Polskiego. Wywodził się ze spolonizowanej niemieckiej rodziny, która osiadła w Warszawie w połowie XIX w. Jego siostra Helena (1895–1981) poślubiła kolegę pułkowego – Józefa Szostaka.
W 1905, w czasie strajku szkolnego, ojciec wywiózł go do Petersburga, gdzie w 1911 ukończył gimnazjum. W latach 1911–1912 jako wolontariusz odbył jednoroczną służbę wojskową w armii rosyjskiej. W 1912 rozpoczął studia w Studium Rolniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W następnym roku przeniósł się do Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie.
1 sierpnia 1914 został zmobilizowany i skierowany do Jelizawietgradzkiej Szkoły Kawalerii. 1 grudnia 1914, po ukończeniu szkoły, został mianowany kornetem i wcielony do 13 pułku huzarów. pod wsią Czerpaki został kontuzjowany. W końcu 1916 został przeniesiony do rezerwowego pułku kawalerii w Tambowie. Po rewolucji zorganizował w Tambowie Związek Wojskowych Polaków oraz został wybrany z listy polskiej do Rady Miasta. W czerwcu 1918 wrócił do Warszawy.
W listopadzie 1918 wyjechał do Chełma, gdzie wstąpił do odtwarzanego 1 pułku ułanów, który później został przemianowany na 1 pułk szwoleżerów. W jego szeregach walczył na wojnie z Ukraińcami, a następnie na wojnie z bolszewikami. Wyróżnił się jako adiutant pułku 27 kwietnia 1920 w czasie zagonu na stacje kolejowe Malin i Teterew. Później objął dowództwo szwadronu karabinów maszynowych. 27 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu rotmistrza, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Po zawieszeniu broni kontynuował służbę w 1 pułku szwoleżerów. Do wiosny 1922 pełnił obowiązki zastępcy dowódcy pułku. 4 marca tego roku został przeniesiony do 4 pułku ułanów w Wilnie na stanowisko pełniącego obowiązki zastępcy dowódcy pułku. 9 czerwca 1922 na własną prośbę został zdemobilizowany. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu rotmistrza ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 336. lokatą w korpusie oficerów rezerwy jazdy (od 1924 – kawalerii). Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 1 pułku szwoleżerów w garnizonie Warszawa.
Po zwolnieniu z wojska pracował jako rolnik – dzierżawca majątku Falatycze w gminie Górki powiatu siedleckiego. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Siedlce. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr IX. Był wówczas w grupie oficerów „powyżej 40 roku życia”. Na stopień majora rezerwy został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 28. lokatą w korpusie oficerów kawalerii.
W 1944, w czasie akcji „Burza”, pełnił służbę w Dowództwie 9 Podlaskiej Dywizji Piechoty Armii Krajowej. W 1945 został zmobilizowany do Wojska Polskiego.
Zmarł 20 października 1962 w Warszawie i został pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim (rząd 3, miejsce 15).
Był żonaty z Zofią, córką Stefana Bądzyńskiego, z którą miał trzech synów: Andrzeja Jerzego (1923–1946), kaprala podchorążego AK, Jana, ps. Hel (1925–2016), kaprala 34 pułku piechoty AK, i Stefana (1931–1990).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4320 – 29 października 1921 Krzyż Walecznych Medal Niepodległości – 16 marca 1937 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Odznaka pamiątkowa „Orlęta” Order Świętego Stanisława 3 stopnia –
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Jelizawietgradzkiej Szkoły Kawalerii Kategoria:Członkowie Związku Wojskowych Polaków Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Majorowie kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni odznaką pamiątkową „Orlęta” Kategoria:Oficerowie Armii Krajowej Kategoria:Oficerowie ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Polscy rolnicy Kategoria:Uczestnicy akcji „Burza” Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zastępcy dowódcy 1 Pułku Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego Kategoria:Zastępcy dowódcy 4 Pułku Ułanów Zaniemeńskich Kategoria:Zmarli w 1962