thumb|250px|Pont des Bergues, w głębi Pont du Mont-Blanc (1862-1880)

thumb|250px|"Łamany" Pont des Bergues z kładką na Île Jean-Jacques-Rousseau, w głębi Pont du Mont-Blanc (1990) Pont des Bergues – pierwotnie most drogowy, obecnie kładka dla pieszych i rowerzystów, przerzucona nad Rodanem w Genewie w Szwajcarii.

Do końca lat 20. XIX w. jedyną stałą przeprawą przez Rodan w Genewie były mosty wykorzystujące Wyspę (fr. Île) usytuowane w osi Grand-Rue, głównej ulicy starego miasta. Wraz z rozwojem miasta, a zwłaszcza z planami zagospodarowania nowych terenów na brzegach jeziora, pojawiła się potrzeba wykonania nowej przeprawy, usytuowanej ok. 300 m bliżej wylotu Rodanu z Jeziora Genewskiego. Autorem projektu mostu był Guillaume Henri Dufour, późniejszy generał, pełniący wówczas obowiązki inżyniera kantonalnego Genewy.

Ponieważ brzegi Rodanu w tym miejscu nie były równoległe, a w dodatku oddalone od siebie o ok. 220 m, Dufour zdecydował się zbudować w rzeczywistości dwa mosty, połączone niewielkim kolistym tarasem na filarze, osadzonym w środku nurtu rzeki. Były to oryginalne, zaniechane później konstrukcje wiszących mostów łańcuchowych, w których drewniane pomosty, którymi odbywał się ruch, posadowiono „na” wiszących łańcuchach, a nie podwieszono pod nimi.

Obiekt został wybudowany w latach 1830-1833. Podczas odbiorów, prowadzonych 30 grudnia 1833 r., most zarwał się na skutek wadliwego wykonania łańcuchów. Po ich wymianie, którą kierował Jean-Daniel Colladon, przeprawę oddano ostatecznie do użytku 9 maja 1834 r. Uroczystość tę opisał przebywający wówczas w Genewie Juliusz Słowacki w liście do swojej matki z 6 czerwca 1834 r.: W Genewie od mojego pobytu przybyło dwa cuda - postawiono długi most przez jezioro i wybudowano ogromny hotel, czyli dom zajezdny przy moście. (...) Most nowo wybudowany jest teraz modnym wieczornym spacerem tutejszych mięszkańców.

Wspomniany dom zajezdny to istniejący do dziś u wylotu mostu, na prawym brzegu Rodanu, „Hôtel des Bergues”. I on i biegnący wzdłuż brzegu rzeki bulwar Quai des Bergues, a także sam most wzięły nazwę od pochodzącego z Norymbergi finansisty Johannesa Klebergera, który w pierwszej połowie XVI w. miał w tym miejscu swą posiadłość.

Z tarasu na filarze przerzucono kładkę na znajdującą się tuż wyżej w nurcie rzeki Wyspę Barek (fr. Île aux Barques, obecnie Île Jean-Jacques-Rousseau), wykonaną już w klasycznej formie z podestem podwieszonym pod łańcuchami. W latach 1881-1882 na miejscu pierwszego mostu Dufoura ówczesny miejski inżynier Genewy zbudował nowy obiekt, już o klasycznej konstrukcji belkowej, który użytkowany jest do dziś. Ma łączną długość 227 m. W 1970 r., kosztem utraty klasycystycznych balustrad, most został poszerzony. Do 1980 r. prowadzony był na nim ruch samochodowy (z ograniczeniem tonażowym). Obecnie służy jedynie jako kładka dla pieszych i rowerzystów. Przypisy

Kategoria:Genewa Kategoria:Mosty i wiadukty piesze w Szwajcarii