Dwór w Grabownicy Starzeńskiej – zespół dworski ukształtowany w końcu XVIII w., znajdujący się w miejscowości Grabownica Starzeńska.
Zespół złożony z murowanego dworu oraz otaczającego go parku o charakterze krajobrazowym jest przykładem typowego kompleksu dworsko-parkowego z końca XVIII i początku XIX wieku o znacznych walorach historycznych.
Od 1971 chroniony jako zabytek.
Historia Dwór wraz z niewielkim ogrodem o charakterze użytkowym został wzniesiony w miejscu starszej siedziby mieszkalnej w ostatniej ćwiartce XVIII w. przez Piotra Starzeńskiego. W 1845 Wojciech Kajetan Starzeński sprzedał majątek dworski Teofilowi Wojciechowi Ostaszewskiemu i w rękach Ostaszewskich pozostawał do 1893. Ostaszewscy gruntownie przebudowali budynek dworski, wybudowali trzy oficyny, drewniany dom mieszkalny, a ogród użytkowy przekształcili w rozległy park krajobrazowy. W 1889 majątek ziemski stał się własnością Pawła Tyszkowskiego, który w 1912 zapisał go na rzecz Akademii Umiejętności w Krakowie.
W 1944 zespół dworsko-parkowy został przejęty na własność Skarbu Państwa. Po okresie dewastacji powojennej w 1954 przystosowany został dla potrzeb administracyjnych PGR. W latach 70. XX w. użytkowany przez Państwowy Ośrodek Hodowli Zarodowej w Brzozowie. W latach 80. XX w. budynek dworski gruntownie odrestaurowano. Od 1992 dwór i otaczający go park znajdowały się przejściowo w zarządzie Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa. Później budynek dworu przeszedł na własność prywatną i zaczął być wykorzystywany jako lokal gastronomiczno-usługowy.
Przypisy
Kategoria:Architektura barokowa w województwie podkarpackim Kategoria:Dwory w województwie podkarpackim