Pseudalsophis dorsalis – gatunek węża z rodziny połozowatych (Colubridae). Występuje w Ameryce Południowej, endemicznie na kilku należących do archipelagu Galapagos wyspach.
Systematyka Takson ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1876 roku austriacki ichtiolog i herpetolog Franz Steindachner na łamach „K. K. Zoologisch-Botanischen Gesellschaft”. Autor nadał wężowi nazwę Dromicus chamissonis var. dorsalis. Jako miejsce typowe podał Wyspy Galapagos (w Ekwadorze); w 1997 roku Robert Allen Thomas ograniczył miejsce typowe do wyspy Santa Cruz. Największy syntyp NMW 25168,2 to okaz o długości 990 mm odłowiony przez Habela w 1868 roku.
Etymologia Pseudalsophis: pseudos „fałszywy”; rodzaj Alsophis . dorsalis: „grzbiet” i „odnoszący się do ”.
Morfologia Jest to wąż o smukłej budowie ciała, wykazujący dymorfizm płciowy. Samce osiągają maksymalnie ok. 110,4 cm długości całkowitej, natomiast samice do ok. 95 cm. Grzbiet bladoszarobrązowy z serią nieregularnych ciemnych plam (u samic) lub podłużnych ciemnych pasów (u samców). Brzuch ubarwiony podobnie jak u Pseudalsophis biserialis, ale jaśniejszy niż u Pseudalsophis occidentalis. Posiada wzór łusek grzbietowych 19–19–17, 2 łuski zaoczne, 1 łuska przedoczna, płytka analna podzielona.
Wymiary: +SamiecSamicaDługość całkowita (mm) 1104 950Długość SVL (mm) 830 Łuski grzbietowe (rzędy) 19–19–17 19–19–17Tarczki brzuszne 211–232 215–240Tarczki podogonowe 91–119 81–109
Występowanie Pseudalsophis dorsalis jest gatunkiem endemicznym dla archipelagu Galapagos. Występuje na wyspach: Santa Cruz, Baltra, Santa Fé, Rábida, Pinzón, Seymour Norte oraz na mniejszych wysepkach Edén i Venecia.
Ekologia i zachowanie Pseudalsophis dorsalis zamieszkuje różnorodne środowiska: przybrzeżne obszary skał wulkanicznych, suche zarośla, suche trawiaste stepy oraz sezonowo suche lasy. Okazjonalnie zapuszcza się na tereny rolnicze i do ogrodów wiejskich. Pseudalsophis dorsalis jest wężem lekko jadowitym, co oznacza, że jego ukąszenie nie jest niebezpieczne dla ludzi. Dieta tego gatunku obejmuje jaszczurki: Phyllodactylus barringtonensis, Phyllodactylus galapagensis, Microlophus barringtonensis i Microlophus indefatigabilis, młode legwany: Amblyrhynchus cristatus, Conolophus pallidus i Conolophus subcristatus oraz gryzonie, ptaki morskie, jaja gołębiaka plamistego i owady.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN Pseudalsophis dorsalis jest klasyfikowany jako gatunek najmniejszej troski (LC, ). Liczebność populacji nie jest oszacowana, a jej trend oceniany jest jako stabilny. Na wyspie Santa Cruz jego populacja została prawdopodobnie poważnie uszczuplona przez introdukowane na wyspę szczury i koty.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Połozowate Kategoria:Gady Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1876 roku Kategoria:Fauna endemiczna Galapagos