Willa Martina Quistorpa w Szczecinie – zabytkowa willa w Szczecinie znajdująca się na osiedlu Pogodno, w zachodniej części miasta. Willa została wybudowana w 1899 roku, a w 2006 roku została wpisana do rejestru zabytków.
Lokalizacja Willa usytuowana jest w północno-zachodniej części Szczecina, w południowej pierzei alei Wojska Polskiego, na rogu ulicy Solskiego na osiedlu Pogodno.
Architektura Fasada wejściowa skierowana jest w stronę północno-wschodnią, w kierunku alei Wojska Polskiego. Willę wzniesiono na fundamentach z cegły ceramicznej i zbudowano z cegły, a następnie otynkowano tynkiem wapienno-cementowym, nałożonym wtórnie w latach 60. XX wieku. Cokół willi został obłożony lastrykiem. W trakcie remontu w latach 2001–2004 dach pokryto dachówką karpiówką. Nad piwnicami znajdują się stropy Kleina umieszczone na stalowych belkach. Od strony alei Wojska Polskiego posadzono jedenaście lip, a od strony ulicy Solskiego sześć. Willa położona jest na planie prostokąta o wymiarach 21,13 × 14,41 metra. W elewacji frontowej znajduje się płaski ryzalit. Budynek jest podpiwniczony i dwukondygnacyjny.
Kubatura budynku wynosi 3580 m³, a powierzchnia użytkowa 535,5 m².
Historia Willa została zbudowana w 1899 roku dla Martina Quistorpa, syna Johannesa Quistorpa, przy (obecnie Aleja Wojska Polskiego) w ówczesnej dzielnicy Neu Westend. Pierwotnie budynek pełnił funkcje domu jednorodzinnego. Zaprojektował go szczeciński architekt Heinrich Hölling. Na parterze znajdował się hol, salon, jadalnia, pokój i jedna łazienka. W latach 30. XX wieku zmieniono numerację domów – od tamtej pory willa nosi numerem 160.
Willa pozostawała w posiadaniu rodziny Quistorpów do 1912 roku, kiedy to zarządzanie obiektem przejął Kunde. Mieszkał on w willi do 1924 roku, gdy obiekt wszedł w posiadanie Karla Tapena. Podczas II wojny światowej właścicielami willi została rodzina Tim. Po wojnie budynek do 1954 roku pozostawał opuszczony, a następnie urządzono w nim Wojewódzką Stację Krwiodawstwa. Od 1975 roku obiekt użytkowany był przez Miejską Stację Sanitarno-Epidemiologiczną, a następnie przez jej wojewódzki odpowiednik.
Wedle ekspertyzy z 1977 roku, fundamenty, ściany zewnętrzne oraz znajdujące się w piwnicach stropy Kleina zachowały się w dobrym stanie. Drewniane stropy były uszkodzone i miejscami spróchniałe i zawilgotniałe. Na pierwszym piętrze całkowicie spróchniałe były deski faset. Więźba dachowa i pokrycie dachu zachowały się w dobrym stanie.
W 1975 roku wykonano inwentaryzację budynku, a w latach 1975–2001 wykonywano projekty adaptacji do nowych funkcji i remontu budynku. W 1979 roku powstał dźwig towarowy, a 4 lata później wymieniono część instalacji. W 1991 roku zamontowano kraty w oknach, a w latach 2001–2004 przeprowadzono gruntowny remont dachu, wraz z wymianą pokrycia.
W 2003 roku budynek przekazano Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej. W 2025 roku w budynku mieściła się Graniczna Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna.
Zobacz też
Zabytki w Szczecinie Willa Quistorpów w Szczecinie
Przypisy
Quistorpa Kategoria:Zabytki nieruchome w Szczecinie Kategoria:Pogodno (Szczecin)