Elektropołów – rodzaj połowu ryb lub innych zwierząt wodnych prowadzony przy pomocy elektrycznych narzędzi połowowych. mały|Elektropołów metodą brodzenia z agregatem plecakowym i anodokasarkiem mały|Elektropołów z łódki w Holandii W elektropołowie wykorzystuje się zjawisko elektrotaksji, czyli zachowanie ryb w polu elektrycznym polegające na podążaniu w stronę dodatnio naładowanej elektrody (anody).
Pole elektryczne potrzebne do wykonania elektropołowu wytwarzane jest przez agregat plecakowy lub stacjonarny. Anodą zwykle jest kasarek, a katodą linka miedziana o długości zależnej od przewodności elektrolitycznej wody. Taka anoda określana jest jako anodokasarek. Jej obwód powinien być krótszy niż długość katody. Elektrody powinny być wykonane z nierdzewnego metalu – oprócz miedzi może to być stal nierdzewna.
W zależności od głębokości rzeki elektropołowy prowadzi się z łodzi lub brodząc w wodzie. Jeżeli celem połowu jest monitoring stanu ichtiofauny cieku, prowadzi się go w ustandaryzowany sposób na ustalonym transekcie. W zależności od szerokości koryta, korzysta się z jednej lub większej liczby anod. W metodyce EFI+ zalecane jest stosowanie jednej anody na 5 do 15 metrów szerokości.
Elektropołowy mogą być wykorzystywane w rybołówstwie, jednak ich głównym zastosowaniem jest inwentaryzacja lub monitoring ichtiofauny. Zalecane są do monitoringu jakości wód przez ramową dyrektywę wodną. Odpowiednio zastosowane są metodą przyżyciową, czyli niezabójczą dla ryb. W tym celu pole elektryczne (przepływ prądu elektrycznego) wytwarza się na krótki czas – do 20 sekund. W tym czasie ryby, wykazując elektrotaksję, podpływają do anody. Jeżeli ma ona formę kasarka, można je nim złowić. Zwierzęta w najsilniejszym polu elektrycznym mogą ulec . Prąd stały jest skuteczniejszy niż prąd tętniący.
Elektropołowy bywają stosowane również wobec innych zwierząt, np. krewetek.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Rybołówstwo Kategoria:Ichtiologia Kategoria:Biomonitoring Kategoria:Metodologia nauk przyrodniczych