Marian Nowicki (ur. 29 marca 1903 w Przemyślu, zm. 13 lipca 1971 w Krakowie) – polski aktor teatralny i filmowy.

Życiorys Kształcił się we Lwowie, najpierw w Gimnazjum im. Jana Długosza, a następnie w Gimnazjum im. Adama Mickiewicza. Tam też uczęszczał na lekcje śpiewu, uczył się gry aktorskiej u Franciszka Frączkowskiego (1922–1923), a także debiutował na scenach teatrów Bagatela oraz Ul. W kolejnych latach występował w Kielcach, Grodnie oraz w Teatrze Miejskim w Lublinie (1927–1928). Lata 1928–1931 spędził w Warszawie, będąc członkiem zespołu Operetki Reprezentacyjnej oraz teatrów: Lucyny Messal, Teatru na Chłodnej, Qui Pro Quo oraz Domu Żołnierza. Następnie, w latach 1931–1934 był członkiem zespołów objazdowych, występujących we wschodniej Polsce oraz grał w Kielcach, Radomiu, Płock oraz w Teatrze Popularnym w Łodzi. Następnie przebywał w Warszawie, gdzie był związany z zespołem Teatru dla Dzieci, kierowanym przez Tymoteusza Ortyma. Według doniesień prasowych z dnia 11 listopada 1938 roku, oboje wraz z żoną Felicją (również aktorką) mieli podjąć próbę samobójczą (zatrucie weronalem), powodowaną bezrobociem i krytycz­ną sytuacją finansową. W 1939 roku był pracownikiem administracyjnym (sekretarzem) objazdowych im­prez artystycznych.

Podczas II wojny światowej znalazł się na terenie ZSRR, m.in. występując w teatrze w Tobolsku. W 1943 roku wstąpił w szeregi 1. Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, z którą przebył szlak bojowy do Lublina, m.in. występując w dywizyjnym Teatrze Żołnierza (następnie: Teatrze 1 Armii Wojska Polskiego). W Lublinie wybrany do sądu koleżeńskiego Tymczaso­wego Zarządu Głównego ZASP (1944), a także grał w tamtejszym Teatrze Żołnierza, z którym występował także w Krakowie i Łodzi (1945). W kolejnych latach był członkiem zespołów: Teatru Wojska Polskiego w Łodzi (1945), Teatru Dolnośląskiego w Jeleniej Górze (1945–1946), Teatru Dolnośląskiego we Wrocławiu (1946–1949), Teatru Wybrzeże w Gdańsku (1950–1952), Teatru Ateneum w Warszawie (1952), Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie (1952–1954, 1957–1958), Teatru Nowego w Łodzi (1954–1957, 1958–1959), Teatru im. Stefana Jaracza w Łodzi (1964–1965) oraz Teatru Powszechnego w Łodzi (1966–1968). Od 1968 roku do końca życia był aktorem Teatru Rozmaitości w Krakowie. Wystąpił także w dwunastu spektaklach Teatru Telewizji oraz trzech audycjach Teatru Polskiego Radia.

Był dwukrotnie żonaty – z aktorkami: Felicją Nowicką oraz Marią Górecką (1924–2017). Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Nagrody i odznaczenia 1962 – II Ogólnopolski Festiwal Sztuk Rosyjskich i Radzieckich w Katowicach - II nagroda za rolę Piotra Muromskiego w przedstawieniu Sprawa Aleksandra Suchowo-Kobylina 1963 – Honorowa Odznaka Miasta Łodzi 1966 – Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego

Filmografia Orzeł (1958) – polski attache morski w Tallinie Cafe pod Minogą (1959) Milczące ślady (1961) – lekarz Komedianty (1961) – dyrektor Gąsowski „Gąsior” Rodzina Milcarków (1962) – dyrektor kopalni Katastrofa (1965) – przewodniczący Rady Narodowej Zmartwychwstanie Offlanda (1967) – Robert, służący Frazera Przygoda z piosenką (1968) – właściciel rewii Czterej pancerni i pies (1969) – inżynier, konstruktor pocisków przeciwpancernych (odc. 13) Źródło: Film Polski

Przypisy

Kategoria:Ludzie urodzeni w Przemyślu Kategoria:Odznaczeni Honorową Odznaką Miasta Łodzi Kategoria:Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polscy aktorzy filmowi Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1971 Kategoria:Żołnierze ludowego Wojska Polskiego w II wojnie światowej