Bajki – dawny folwark. Tereny, na których leżał, znajdują się obecnie na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie prużańskim, w sielsowiecie Linowo. Obszar ten jest otoczony miejscowościami Tkacze, Kutniewicze, Końcyki i Mikołajewicze.

Historia Bajki jako majątek ziemski znane są od drugiej połowy XVI wieku. Rewizja z 1563 r, przy opisie wsi Linowo wymieniana dobra pana Czanowickiego, pierwszego znanego właściciela dóbr bajkowskich. W tym okresie wymienieni są Stefan Czanowicki jako właściciel dóbr bajkowskich oraz Maciej i Jarosz Zdanowiczowie z Bajek.

W drugiej połowie XVII wieku jako właściciele Bajek występują Żardzieccy, a miejscowość opisywana jest jako obszar w jurysdykcji rzymskokatolickiej parafii w Prużanie dekanatu szereszowskiego (archidiakonat brzeski diecezji łuckiej i brzeskiej).

W drugiej połowie XVII wieku właścicielami Bajek stali się Lewkowicze. W 1775 r. część majątku zastawionego przez Michała Lewkowicza znajdowała się w posiadaniu sędziego ziemskiego brzeskiego (ok. 1740–1810).

Pod zaborem rosyjskim dobra Bajki znajdowały się w gminie Bajki, w powiecie prużańskim guberni grodzieńskiej. W końcu XIX w. tutejszy majątek ziemski należał do Kosmowskich. W okolicy znajdowały się też inne dobra ziemskie z członem Bajki w nazwie: Bajki Bugrabówszczyzna Lewkowiczów (z folwarkami Bakuny, Kożewszczyzna i Skrzybowszczyzna), Bajki Stalewszczyzna, własność Brandtów, Bajki Terewil, własność Wysockich. Zarząd ówczesnej gminy Bajki znajdował się we wsi Bakuny.

W dwudziestoleciu międzywojennym folwark Bajki leżał w Rzeczypospolitej Polskiej, w powiecie prużańskim, w województwie poleskim: najpierw w gminie Bajki, a po 22 stycznia 1926 w gminie Malecz. Według spisu powszechnego z 1921 r. Bajki były folwarkiem liczącym 2 domy mieszkalne. Mieszkało tu 13 osób: 4 mężczyzn, 9 kobiet. Pod względem wyznania wszyscy byli prawosławni. 10 mieszkańców deklarowało narodowość białoruską, a 3 – polską. W gminie Bajki oddzielnie spisano wówczas folwarki Bukrabowszczyzna i Stalewszczyzna: pierwszy z jednym domem zamieszkanym przez pięciu prawosławnych Białorusinów i drugi też z jednym domem mieszkalnym, ale zamieszkanym przez ośmioro Polaków (5 mężczyzn, 3 kobiety) wyznania rzymskokatolickiego.

Po agresji ZSRR (1939) tereny folwarku weszły w struktury administracyjne Białoruskiej SRR.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Opuszczone miejscowości w rejonie prużańskim Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo brzeskolitewskie)