Palaestina – rodzaj pająków z rodziny lenikowatych i podrodziny . Obejmuje trzy opisane gatunki. Zamieszkują wschód regionu śródziemnomorskiego.
Morfologia Pająki osiągające od 1,9 do 3 mm długości ciała.
Wydłużony, na wysokości drugiej pary odnóży najszerszy, płaski, żółtobrązowy do brązowego karapaks ma powierzchnię pokrytą drobnymi ziarnistościami z krótkim, bladym włoskiem każda. Jamka karapaksu jest mała i słabo zaznaczona. Ośmioro okrągłych oczu leży w dwóch szeregach, te w przednim są większe niż w tylnym. Oczy środkowe rozmieszczone są na planie nieco szerszego w tyle niż na przedzie i tak długiego jak na przedzie szerokiego trapezu. Odległość między oczami przednio-środkowymi oraz między nimi a przednio-bocznymi jest równa nieco mniejsza od ich średnicy. Wysokość prawie płaskiego nadustka jest od dwóch do trzech razy większa niż średnica oka przednio-środkowej pary. Nieznacznie dłuższe niż szersze, żółtobrązowe do brązowych szczękoczułki mają po od dwóch do pięciu zębów na przednich powierzchniach, po dwa zęby na odsiebnych wzgórkach i bardzo krótkie, grube pazury jadowe. Chilum nie występuje. Kształt wargi dolnej jest w przybliżeniu trójkątny. Długość bladożółtego sternum wynosi od 1,2 do 1,5 jego szerokości.
Odnóża są bladożółte, pozbawione kolców i skopuli, począwszy od ud porośnięte spłaszczonymi, powcinanymi włoskami. Kolejność par odnóży od najdłuższej do najkrótszej to IV, I, II, III. Narząd udowy ma trzy włoski z zadziorami i pozbawiony jest alweolusa. Stopy mają dwa pazurki górne dysponujące sześcioma do ośmiu ząbków każdy oraz jeden pazurek dolny. Nogogłaszczki samicy mają drobno ząbkowany pazurek.
Od półtora do dwóch razy dłuższa niż szersza opistosoma (odwłok) jest blada do ciemnoszarej, u samca z czarniawobrązowym skutum na powierzchni grzbietowej. Na łączniku brak jest rurkowatego wyrostka. U samca występują dwa kądziołki przędne na wspólnej podstawie. U samic występuje sześć kądziołków przędnych, z których przednie są zbudowane z dwóch członów. Brak jest stożeczka.
Nogogłaszczki samca charakteryzują się dwiema apofizami na bokach goleni, opatrzonym zadziorami kolcem odsiebnym na cymbium, szeroką apofizą tegularną, błoniastym konduktorem i wychodzącym z przedniego brzegu tegulum, krótkim, korkociągowatym embolusem.
Genitalia samicy mają płytkę płciową o uproszczonej budowie, wspólnie uchodzące przewody kopulacyjne i szeroko rozstawione spermateki.
Rozprzestrzenienie Rodzaj palearktyczny o zasięgu wschodniośródziemnomorskim. Rozmieszczony jest od Grecji, Cypru i Turcji przez kraje Lewantu po Egipt.
Taksonomia i ewolucja Kladogram Zodariinae wg Ortiza i innych, 2025 Takson ten wprowadził w 1872 roku na łamach „Proceedings of the Zoological Society of London”. Zalicza się do niego trzy opisane gatunki:
O. Pickard-Cambridge, 1872 Levy, 1992 O. Pickard-Cambridge, 1872
Według wyników analiz filogenomicznych Davida Ortiza i innych z 2025 roku omawiany rodzaj zajmuje pozycję siostrzaną dla rodzaju Trygetus, tworząc z nim klad siostrzany dla kladu tworzonego przez Spinozodium, Tropizodium, Acanthinozodium, Zodarion, Parazodarion i Zodariellum. Linie ewolucyjne Palaestina i Trygetus rozejść się miały we wczesnym oligocenie.
Przypisy
Kategoria:Lenikowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1872 roku