Zodarion emilijae – gatunek pająka z rodziny lenikowatych i podrodziny Zodariinae. Endemit gór Macedonii Północnej.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2022 roku przez Christo Dełczewa i Marię Naumową na łamach „Zootaxa” w publikacji współautorstwa Dragana Matewskiego i Simeona Indżowa. Jako miejsce typowe wskazano pasmo Kożuf w Macedonii Północnej. Epitet gatunkowy nadano na cześć malakolog Emiliji Stojkoskiej w uznaniu jej wkładu w badania nad fauną Macedonii Północnej.
W obrębie rodzaju Z. emilijae klasyfikowany jest we wschodniośródziemnomorskiej grupie gatunków spinibarbe wraz z: Z. albipatellare, Z. barbarae, Z. blagoev, Z. epirense, Z. hauseri, Z. karpathos, Z. kossamos, Z. noordami, Z. ohridense, Z. spinibarbe, Z. vankeerorum i Z. zorba.
Morfologia Pająk osiągający od 3,7 do 3,8 mm długości ciała oraz około 1,6 mm długości i 1,1 mm szerokości karapaksu. U okazów przechowywanych w alkoholu karapaks i sternum są ciemnobrązowe, szczękoczułki brązowe, biodra śnieżnobiałe, reszta członów odnóży brązowożółta do brązowych i pozbawiona obrączkowania, a opistosoma (odwłok) ciemnobrązowa z białą plamą na spodzie i białawymi kądziołkami.
Nogogłaszczki samca mają trójkątną, lekko dobrzusznie zakrzywioną, ciemnobrązową apofizę retrolateralną goleni, rozjaśnione na szczycie cymbium, owalne tegulum z wyraźną nabrzmiałością przednio-boczną u podstawy oraz szeroką apofyzę medialną (retynakulum) z U-kształtnym wykrojeniem i dwoma ząbkami, z których bliższy jest dłuższy i pazurkowaty w kształcie. Wyrastający z tegulum na dziewiątej i zakończony na pierwszej embolus jest cienki, zakrzywiony i spiczasto zwieńczony.
Genitalia samicy cechują się dwukrotnie szerszą niż dłuższą płytką epigynalną z trapezowatymi zesklerotyzowanymi szwami, trapezowatym i pośrodku rozlegle wciętym, nie dochodzącym do połowy długości spermatek brzegiem tylnym. Same spermateki są trochę szersze niż dłuższe, owalne, rozstawione na dystans mniejszy niż dwukrotność ich średnicy.
Ekologia i występowanie Pająk górski, zasiedlający piętra regla górnego i subalpejskie, spotykany na rzędnych powyżej 1670 m n.p.m. Aktywny jest wiosną; osobniki dorosłe obserwowano w maju i czerwcu.
Gatunek palearktyczny, bałkański, endemiczny dla Macedonii Północnej, znany wyłącznie z pasm górskich Kożuf i Nidże.
Przypisy
Kategoria:Lenikowate Kategoria:Pająki Europy Kategoria:Fauna Macedonii Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2022 roku