Zodarion vankeerorum – gatunek pająka z rodziny lenikowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2009 roku przez Roberta Bosmansa na łamach „Contributions to Natural History”. Jako miejsce typowe wskazano masyw Alepohori w greckiej Attyce. Epitet gatunkowy nadano na cześć Johana Van Keera, który odłowił holotyp, oraz jego brata Koena, również arachnologa.
W obrębie rodzaju Z. vankeerorum klasyfikowany jest we wschodniośródziemnomorskiej grupie gatunków spinibarbe wraz z: Z. albipatellare, Z. barbarae, Z. blagoev, Z. emilijae, Z. epirense, Z. hauseri, Z. karpathos, Z. kossamos, Z. noordami, Z. ohridense, Z. spinibarbe i Z. zorba.
Morfologia Pająk osiągający około 2,5 mm długości ciała przy karapaksie długości 1,4 mm i szerokości 1 mm. Barwa karapaksu jest żółtawopomarańczowa z szarym podbarwieniem i żółtą częścią głowową. Kolor bioder jest białawy, a pozostałych członów odnóży bladożółty. Uda, golenie i nadstopia odznaczają się dwoma szeregami kolcopodobnych włosków o długości nieznacznie przekraczającej średnicę goleni. Opistosoma (odwłok) ma wierzch czarnobrązowy z białawą kropą w tyle i białawymi pasami bocznymi, spód zaś cały białawy.
Nogogłaszczki samca mają apofizę retrolateralną trójkątną, o długości równej średnicy goleni, apofyzę medialną (retynakulum) natomiast stosunkowo małą, o niewielkiej i spiczastej części odsiebnej. Nitkowaty i spiczasto zakończony embolus zatacza ćwierć koła.
Ekologia i występowanie Pająk ten zasiedla lasy sosnowe. Obserwowany był w czerwcu.
Gatunek palearktyczny, bałkański, endemiczny dla Grecji.
Przypisy
Kategoria:Lenikowate Kategoria:Pająki Europy Kategoria:Fauna endemiczna Grecji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2009 roku