Długopole GórneRozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanychz dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262) () – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Międzylesie.
Położenie Długopole Górne to luźno zabudowana wieś łańcuchowa o długości około 3 km, leżąca nad Nysą Kłodzką, w Obniżeniu Bystrzycy Kłodzkiej, pomiędzy Długopolem-Zdrój na północy i Domaszkowem na południu, na wysokości około 360–390 m n.p.m.
Podział administracyjny W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.
Historia Osadnictwo w rejonie Długopola Górnego sięga przełomu X i XI wieku o czym świadczy istniejące tu do dzisiaj grodzisko. Jest to jedyne znane grodzisko wczesnośredniowieczne w Kotlinie Kłodzkiej. We wczesnym średniowieczu istniała tu parafia, jedna z najstarszych na ziemi kłodzkiej. Jako oddzielna wieś Długopole Górne było wzmiankowane po raz pierwszy w roku 1346 w związku z przekazaniem tutejszego sołectwa Glubosom z Zamku Szczerba. Położenie wsi przy głównym szlaku handlowym zaowocowało jej szybkim rozwojem. W 1840 roku w miejscowości było 119 budynków, w tym: kościół, szkoła katolicka, 2 młyny wodne, olejarnia, tartak, bielnik i 32 warsztaty tkackie.
Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są obiekty: Kościół śś. Piotra i Pawła w Długopolu Górnym, parafialny z 1595 r., przebudowany w stylu barokowym w XVIII w., wzmiankowany w 1355, nowy wzniesiony ok. XV w., obecna świątynia powstała na jego miejscu. Gotycka wieża z renesansowym hełmem, chrzcielnica z 1600, barokowy ołtarz główny i rzeźby m.in. św. Jana Nepomucena z XVIII w. Kaplica cmentarna przy kościele, z XVIII w.Janusz Czerwiński, Ryszard Chanas: Dolny Śląsk – przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka 1977, s. 147, dwór empirowy, dom nr 70, z XIX w., dwór barokowy, dom nr 165, z pierwszej połowy XVIII w., przebudowany na początku XIX wieku, chałupa, nr 41, z początku XIX w. Inne zabytki: szkoła z 1882 roku, przebudowana w drugiej połowie XIX w., liczne domy mieszkalne i gospodarcze z XIX i XX w., grodzisko z X–XII w.
Osoby związane z Długopolem Górnym Paul Hoecker – niemiecki malarz, mieszkał w Długopolu Górnym od 1901 roku aż do śmierci w 1910 roku.
Galeria
Zobacz też Długopole Długopole Dolne Długopole-Zdrój Piaskowiec Długopole Dwór barokowy w Długopolu Górnym Dwór empirowy w Długopolu Górnym
Przypisy , str. 29 GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r. M. Choroś, Ł. Jarczak, Słownik nazw miejscowych Dolnego Śląska, Opole 1995, s. 33.
Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 15: Kotlina Kłodzka i Rów Górnej Nysy. Wrocław: I-BiS, 1994,