Dłusko (niem. Blankenhagen1947, Blankenhagen-Dłusko, dłuski MPol XXV nr 111) – wieś w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Węgorzyno.

Położenie geograficzne Wieś położona jest na Pomorzu Zachodnim, około 60 km na wschód od miasta Szczecin i około 18 km na południowy zachód od miasta powiatowego Łobez. Na południe od wsi rozciąga się jezioro Dłusko. Historia Miejscowość wzmiankowana po raz pierwszy w roku 1420 jako Blankenhagen. Na wielkiej mapie Lubinusa z 1618 roku jest Blanckenhagen. Blankenhagen należał do Nowej Marchii do XIX wieku, ale wraz z ponownym utworzeniem powiatów w 1818 roku został włączony do powiatu Regenwalde w prowincji Pomorze. Niezależnie od tego dwór Blankenhagen pozostał częścią związku prowincjonalnego Nowej Marchii. Wśród właścicieli majątku Blankenhagen był Otto Ulrich von Dewitz (zm. 1808), przewodniczący Tajnej Rady Meklemburgii-Strelitz; zapis dotyczący dzierżawy tego majątku i innych nieruchomości przez Otto Ulricha von Dewitza jest przechowywany w Archiwum Państwowym w Schwerinie. Około 1870 roku dwór Blankenhagen obejmował 4318 akrów ziemi i 207 mieszkańców. Oprócz samego majątku, w jego skład wchodziły osady („kolonie”) Buchholz i Dorotheenthal. W XIX wieku dwór należał do różnych właścicieli mieszczańskich, zanim nabyła go rodzina Doetinchem de Rande i zachowała go w osobie Dietricha von Doetinchem (1904–1980) do 1945 roku, który w latach 1922–1934 przekazał go swojej siostrze Hildzie von Doetinchem (poślubionej przez von Wissmanna; 1898–1987). Członkowie rodziny Doetinchem posiadali również majątki w okolicy, m.in. w Piepstock, Polchow koło Wangerin, Ruhnow i Winningen. Oprócz majątku Blankenhagen istniała również parafia Blankenhagen, czyli gmina wiejska. W 1870 roku gmina wiejska obejmowała 299 akrów ziemi i liczyła 60 mieszkańców. Kościół był kościołem filialnym kościoła w Ruhnowie. W 1933 roku gmina liczyła 327 mieszkańców, w 1939 roku 315. Od roku 1945 miejscowość jest w Polsce, a od 1947 nosi polską nazwę Dłusko.

Według danych z 1 stycznia 2011 roku wieś liczyła 66 mieszkańców.

W latach 1946–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.

Zabytki park dworski, pozostałość po dworze. ruina barokowego kościoła z przełomu XVI i XVII w. inne dworek z XIX/XX w. Literatura Ludwig Wilhelm Brüggemann: Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königlich-Preußischen Herzogtums Vor- und Hinterpommern. Teil II, Band 1: Beschreibung der zu dem Gerichtsbezirk der Königl. Landescollegien in Stettin gehörigen Hinterpommerschen Kreise. Stettin 1784, S. 333. Heinrich Berghaus: Landbuch des Herzogtums Pommern. Teil II, Band 7. Berlin und Wriezen 1874, S. 691 f.

Zobacz też Dłusko Gryfińskie

Przypisy

Kategoria:Dłusko (powiat łobeski)