John Ingram Pitt (ur. 13 marca 1937 w Wamberal, zm. 23 marca 2022) – australijski mykolog, czołowy ekspert w dziedzinie roli grzybów w psuciu się żywności. Zyskał międzynarodową sławę jako pionierski badacz ekologii pleśni powodujących psucie się żywności w ekstremalnych środowiskach.
Życiorys Urodził się i dorastał na małej farmie w Wamberal w Nowej Południowej Walii. Po ukończeniu szkoły średniej w Gosford przeprowadził się do Sydney. W 1954 roku został pracownikiem australijskiej organizacji Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation (CSIRO) i pracował w niej aż do przejścia na emeryturę w 2002 r. Organizacja ta zajmowała się badaniami związanymi z konserwacją i transportem żywności. W 1992 roku, w wieku 55 lat, został w tej instytucji mianowany głównym naukowcem ds. badań. W chwili śmierci w 2022 roku był jedynym pracownikiem CSIRO w historii, który zaczynał od najniższego stopnia naukowego i przeszedł przez wszystkie stopnie naukowe aż do najwyższego.
Po rozpoczęciu pracy w CSIRO studiował zaocznie technologię żywności na Uniwersytecie Nowej Południowej Walii. Uzyskał doktorat w trybie stacjonarnym na Uniwersytecie Kalifornijskim za pracę nad taksonomią drożdży. Później w ramach rocznego stażu podoktorskiego badał taksonomię Penicillium i występowanie mykotoksyn. Po zakończeniu stażu powrócił do pracy w CSIRO.
W czasie stażu podoktorskiego założył kulturę grzybów FRR, obecnie znaczącą kolekcję specjalizującą się w grzybach o znaczeniu dla zastosowań spożywczych i przemysłowych. W 1980 r. wyniki badań tych kultur opisał w książce „The Genus Penicillium and its teleomorphic States Eupenicillium and Talaromyces”, dokonując ostatniej kompletnej taksonomii rodzajów Penicillium i Talaromyces. Wraz ze swoją wieloletnią koleżanką, dr Ailsą Hocking, która dołączyła do niego w CSIRO, napisali książkę „Fungi and Food Spoilage”. Książka ta (w 2025 r. ma już trzecie wydani) stała się najważniejszym podręcznikiem z zakresu mykologii żywności, używanym na całym świecie. W latach 70. i 90. XX wieku dr Pitt i dr Hocking prowadzili pionierskie prace nad metodami izolacji i identyfikacji grzybów przenoszonych przez żywność oraz nad ich fizjologią i ekologią, ze szczególnym uwzględnieniem gatunków zdolnych do wzrostu przy obniżonej aktywności wody, tj. tych, które powodowały psucie się żywności suszonej, częściowo wysuszonej lub niedostatecznie wysuszonej. Prowadzili również badania nad grzybami na suszonych indonezyjskich rybach oraz grzybami i mykotoksynami występującymi we wszystkich głównych produktach spożywczych Azji Południowo-Wschodniej. Dr Pitt prowadził również badania nad biokontrolą aflatoksyn, groźnych mykotoksyn występujących w orzeszkach ziemnych i innych produktach spożywczych.
Dr Pitt jest autorem, współautorem, redaktorem lub współredaktorem 20 książek oraz autorem lub współautorem 250 artykułów naukowych i rozdziałów książek, z czego 70 zostało opublikowanych już po jego porzejściu na emeryturę. Jego indeks H w Google Scholar przekracza 60. Przy nazwach naukowych utworzonych przez niego taksonów standardowo dodawane jest jego nazwisko Pitt (zobacz: lista skrótów nazwisk botaników i mykologów).
Przypisy
Kategoria:Australijscy mykolodzy Kategoria:Urodzeni w 1937 Kategoria:Zmarli w 2022