mały|Przedmiot czyszczony w łaźni ultradźwiękowej
Czyszczenie ultradźwiękowe – sposób mycia w którym myty element umieszczony jest w roztworze czyszczącym poddawanym działaniu ultradźwięków.
Ponieważ ultradźwięki odbijają się od ścian naczynia oraz innych powierzchni, w roztworze powstaje fala stojąca i, na skutek kawitacji, w cieczy powstają mikropęcherzyki pary, które skraplają się. Związane z tym zmiany temperatury i ciśnienia znacznie przyśpieszają proces czyszczenia.
Przetworniki generujące ultradźwięki mogą być zamontowane na stałe w ścianie naczynia lub mieć postać zanurzalnych, przenośnych głowic do zastosowania ad hoc w innych naczyniach.
Zazwyczaj używane są ultradźwięki o częstotliwości z zakresu 20-60 kHz przy czym większość maszyn operuje ultradźwiękami o częstotliwości około 40 kHz. Moc ultradźwięków wynosi około 200 W na galon (3,8 litra) roztworu czyszczącego.
Częstotliwość najczęściej zmienia się nieznacznie, aby uniknąć tworzenia się pęcherzyków w tych samych miejscach.
Zastosowanie czyszczenia ultradźwiękowego pozwala uzyskanie dobrych wyników czyszczenia, włącznie z czyszczeniem otworów, wnęk i porów w powierzchni materiału. Wysoka skuteczność umożliwia też stosowanie wodnych roztworów czyszczących zamiast droższych i niebezpiecznych związków organicznych.
Przypisy
Kategoria:Procesy rozdziału