Kołpienica Wielka (, Wialikaja Kaupienica; , Bolszaja Kołpienica) – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie baranowickim, w sielsowiecie Stołowicze, przy skrzyżowaniu dróg republikańskich R2 i R5. Graniczy z Baranowiczami.
Historia W Rzeczypospolitej Obojga Narodów leżała w województwie nowogródzkim, w powiecie nowogródzkim. Odpadła od Polski w wyniku III rozbioru.
W XIX i w początkach XX w. położona była w Rosji, w guberni mińskiej, w powiecie nowogródzkim, w gminie Stołowicze.
W dwudziestoleciu międzywojennym leżała w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie baranowickimPrzynależność powiatowa zmieniała się. Miejscowość leżała w powiatach nowogródzkim (do 1919) i baranowickim (1919 - 1945), w gminie Stołowicze. W 1921 miejscowość liczyła: wieś Kołpienica Wielka – 522 mieszkańców, zamieszkałych w 109 budynkach, w tym 509 Polaków, 9 Białorusinów i 4 osoby innej narodowościInnej niż polska, białoruska, niemiecka i żydowska. Wśród osób innych narodowości zamieszkujących gminę Stołowicze było 4 Rosjan, 1 Litwin i 1 Ukrainiec. Skorowidz nie wyszczególnia narodowości osób z grupy inne z podziałem na miejscowości.. 494 mieszkańców było wyznania prawosławnego i 28 rzymskokatolickiego; leśniczówka Kołpienica – 12 mieszkańców, zamieszkałych w 3 budynkach, wyłącznie Polaków. 9 mieszkańców było wyznania rzymskokatolickiego i 3 prawosławnego. W II Rzeczypospolitej była siedzibą nadleśnictwa Kołpienica.
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.
27 lutego 1978 oraz w 2012 część wsi została włączona w granicę BaranowiczУказ Президента Республики Беларусь от 9 июля 2012 года № 306 "О некоторых вопросах административно-территориального устройства г. Барановичи и Барановичского района". Po tych zmianach samodzielną miejscowością pozostały tereny wokół cmentarza, dawnego folwarku i leśniczówki, stanowiące niewielki fragment dawnej wsi.
Zabytki cmentarz i pomnik żołnierzy niemieckich z I wojny światowej – na cmentarzu, obecnie w ruinie – zbudowana jako kościół katolicki w 1781, pod zaborami przekazany prawosławnym przez władze carskie; spłonęła w okresie sowieckim
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wsie w rejonie baranowickim Kategoria:Baranowicze