Georg Ferdinand von Bentheim (ur. 11 stycznia 1807 w Soldau, zm. 23 października 1884 w Wiesbaden) – generał piechoty Armii Cesarstwa Niemieckiego, uczestnik wojny prusko-austriackiej i wojny prusko-francuskiej, gubernator twierdzy Metz.
Życiorys W 1824 roku, po ukończeniu korpusu kadetów, dołączył do pruskiego 1. Pułku Grenadierów Gwardii. Rok później awansował na stopień podporucznika (niem. Seconde-Lieutenant). Od 1834 roku pełnił funkcję szefa wydziału szkolnego w 1. Dywizji Gwardii. Po awansie na porucznika (niem. Premier-Leutenant) w 1840 roku trafił do Biura Topograficznego Sztabu Generalnego.
W 1848 roku, będąc już w stopniu kapitana (niem. Hauptmann), w szeregach macierzystego pułku uczestniczył w walkach I wojny o Szlezwik oraz w tłumieniu rozruchów Wiosny Ludów w Dreźnie. W 1853 roku został zastępcą dowódcy 2. Batalionu 4. Pułku Landwehry Gwardii, co wiązało się z awansem na stopień majora. Po trzech latach powrócił do 1. Pułku Grenadierów Gwardii, a w 1857 roku awansował na podpułkownika (niem. Oberstleutnant) i został zastępcą dowódcy 1. Pułku Piechoty Gwardii. W 1859 roku, w stopniu pułkownika (niem. Oberst), objął dowództwo nad 2. Pułkiem Piechoty Gwardii.
Po wybuchu konfliktu z Danią otrzymał pod swoje rozkazy Brygadę Grenadierów Gwardii wchodzącą w skład 1. Dywizji Gwardii. Brał udział w działaniach w Jutlandii oraz w bitwie pod Dybbøl. Za zasługi podczas konfliktu został odznaczony Orderem Królewskim Korony z mieczami i komandorią Orderu Leopolda. Otrzymał również awans na generała major (niem. Generalmajor) oraz dowództwo nad 1. Połączoną Brygadą Piechoty. Po wybuchu wojny prusko-austriackiej stanął na czele utworzonej na czas konfliktu 1. Dywizji Piechoty Landwehry, która podlegała pod 1. Korpus Rezerwowy, ale jego jednostka nie wzięła bezpośredniego udziału w walkach. Po zakończeniu wojny został awansowany na generała porucznika i został dowódcą 1. Dywizji Piechoty w Królewcu.
W trakcie wojny z Francją podlegał rozkazom gen. Edwina von Manteuffela, dowódcy I Korpusu Armijnego. Na czele 1. Dywizji Piechoty walczył pod koniec sierpnia 1870 w Bitwie pod Noiseville, a następnie w oblężeniu Metzu. W listopadzie 1870 został pełniącym obowiązki generała-głównodowodzącego I Korpusem Armijnym. Za zasługi podczas wojny został odznaczony obiema klasami Krzyża Żelaznego oraz orderem Pour le Mérite – najwyższym pruskim odznaczeniem wojskowym. W 1871 roku został gubernatorem twierdzy Metz, a dwa lata później przeszedł w stan spoczynku w stopniu generała piechoty (niem. General der Infanterie).
Odznaczenia Odznaczenia gen. von Bentheima to między innymi: Order Orła Czerwonego I klasy z mieczami na pierścieniu Order Pour le Mérite Order Orła Czerwonego IV klasy z mieczami Gwiazda Komandora Orderu Hohenzollernów z mieczami Order Królewski Korony II klasy z mieczami Krzyż Żelazny I klasy Krzyż Żelazny II klasy Krzyż Wielki Orderu Korony Wendyjskiej (Meklemburgia) Krzyż Zasługi Wojskowej I klasy (Meklemburgia) Komandor Orderu Leopolda z dekoracją wojenną (Austro-Węgry) Komandor I klasy Orderu Ernestyńskiego (Saksonia)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Generałowie Armii Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Leopolda (Austria) Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony (Prusy) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czerwonego Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Wendyjskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Ernestyńskim Kategoria:Odznaczeni wojskowym Orderem Pour le Mérite Kategoria:Odznaczeni Orderem Hohenzollernów Kategoria:Urodzeni w 1807 Kategoria:Zmarli w 1884