Juliusz Wocjan (ur. 14 maja 1926 w Warszawie, zm. 3 grudnia 2007) – polski profesor neurochirurg, twórca neurochirurgii dziecięcej w Polsce.
Życiorys Był uczniem I Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie. Podczas okupacji uczył się na tajnych kompletach oraz brał udział w działalności dywersyjnej Szarych Szeregów. Został aresztowany w 1943 i półtora roku spędził w obozach koncentracyjnych w Oświęcimiu i Natzweiler.
W 1952 ukończył studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie. Przed ukończeniem studiów pracował jako wolontariusz w Klinice Neurochirurgii Akademii Medycznej, kierowanej przez Jerzego Choróbskiego. W 1963 obronił pracę doktorską, w 1970 habilitował się, w 1984 uzyskał tytuł profesora nauk medycznych. W 1970 utworzył Oddział Kliniczny Neurochirurgii Dziecięcej w Miejskim Szpitalu Chirurgii Urazowej, w 1980 utworzył Klinikę Neurochirurgii w Centrum Zdrowia Dziecka, którą kierował do 1991, jednocześnie pracował jako nauczyciel akademicki.
Był członkiem i jednym z pięciu założycieli Europejskiego Towarzystwa Neurochirurgii Dziecięcej w Wiedniu. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Neurochirurgów, w którym utworzył i prowadził sekcję Neurochirurgii Dziecięcej oraz był przez wiele lat członkiem zarządu głównego i redaktorem działu neurochirurgii w czasopiśmie „Neurologia i Neurochirurgia Polska”. Po przejściu na emeryturę został członkiem honorowym Polskiego Towarzystwa Neurochirurgów.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1926 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Ludzie związani z Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie Kategoria:Absolwenci Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego Kategoria:Polscy neurochirurdzy Kategoria:Zmarli w 2007