Thomas (Tam) Tam Dalyell, 11. baron Dalyell (ur. 9 sierpnia 1932 w Edynburgu, zm. 26 stycznia 2017 w West Lothian) – brytyjski (szkocki) polityk, nauczyciel i publicysta, wieloletni członek Izby Gmin, poseł do Parlamentu Europejskiego, lord rektor Uniwersytetu Edynburskiego.
Życiorys Syn urzędnika kolonialnego i pułkownika Gordona Dalyella (Locha) i Eleanor Dalyell. Początkowo posługiwał się nazwiskiem Loch, w 1938 wraz z ojcem przyjął naziwsko Eleanor, w 1972 po śmierci matki odziedziczył formalny tytuł barona Dalyell. Od 1950 do 1952 odbywał służbę wojskową w (szkockiej jednostce kawalerii), przebywając m.in. w Niemczech. Ukończył Eton College, następnie rozpoczął studia z matematyki na King’s College (część Uniwersytetu w Cambridge). Wkrótce jednak zmienił kierunek i ukończył naukę na kierunkach historia i ekonomia. Podczas nauki kierował stowarzyszeniem konserwatywnych studentów i był wiceprezesem , wkrótce przeszedł jednak na pozycje lewicowe. Odbył szkolenie nauczycielskie w Moray House College w Edynburgu, pracował jako nauczyciel w Bo’ness i na statku szkolnym HMT Dunera.
W 1956 wstąpił do Partii Pracy, był m.in. członkiem krajowej egzekutywy partii (1986–1987). W 1962 wygrał wybory uzupełniające do Izby Gmin, następnie pozostał nieprzerwanie jej członkiem przez 43 lata do 2005 (w kadencji 2001–2005 był tzw. Ojcem Izby). Reprezentował okręgi wyborcze West Lothian (1963–1983) i Linlithgow (1983–2005). Od 1975 do 1979 oddelegowany do Parlamentu Europejskiego. W połowie lat 60. był prywatnym sekretarzem przy ministrze mieszkalnictwa i samorządu Richardzie Crossmanie, później znalazł się w awangardzie swojego ugrupowania, choć zajmował m.in. stanowisko rzecznika opozycji ds. nauki. Uchodził za krytyka wojen, w których brała udział Wielka Brytania, oraz imperialistycznej polityki w ogólności. Wielokrotnie kierował także do rządu pytania w kontrowersyjnych sprawach (m.in. zamachu nad Lockerbie, kwestie zanieczyszczeń chemicznych i ochrony środowiska). Konskwentnie sprzeciwiał się ustanowieniu odrębnych parlamentów dla Walii i Szkocji.
Opublikował kilka książek o tematyce politycznej, w tym autobiografię i biografię Richarda Crossmana. Od 1969 do 2005 był stałym felietonistą tygodnika „New Scientist”, od 1989 współpracował również z „The Independent” jako autor nekrologów. W latach 2003–2006 pełnił funkcję lorda rektora Uniwersytetu Edynburskiego.
Od 1963 żonaty z Kathleen Wheatley, córką sędziego i parlamentarzysty Johna Wheatleya. Mieli dwoje dzieci.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci King’s College (Cambridge) Kategoria:Brytyjscy nauczyciele Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1959–1964 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1964–1966 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1966–1970 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1970–1974 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1974–1974 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1974–1979 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1979–1983 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1983–1987 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1987–1992 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1992–1997 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1997–2001 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 2001–2005 Kategoria:Brytyjscy pisarze Kategoria:Brytyjscy publicyści Kategoria:Ludzie urodzeni w Edynburgu Kategoria:Odznaczeni Orderem Przyjaźni Narodów Kategoria:Politycy Partii Pracy (Wielka Brytania) Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Zmarli w 2017 Kategoria:Brytyjscy posłowie do Parlamentu Europejskiego (przed 1979)