thumb|Bokkenpootje Bokkenpootje (l.mn. bokkenpootjes) – tradycyjne holenderskie ciasteczko złożone z dwóch części z bezy migdałowej, połączonych ze sobą kremem maślanym, musem morelowym lub ganaszem, o końcach pokrytych czekoladą, a po wierzchu posypanych płatkami migdałów.

Nazwa ciasteczek wywodzi się z faktu, że swoim wyglądem przypominają koźle nóżki.

Legendy Nie wiadomo dokładnie, kto opracował ich recepturę. Przepis na ciasteczka w książkach kucharskich i ich reklama w gazetach zaczęły pojawiać się od 1910 roku.

Cyrkulująca w sieci geneza ich powstania, jakoby zostały one po raz pierwszy upieczone przez piekarza z Tuitjenhorn i symbolizowały nogi diabła, nie znajduje potwierdzenia.

Według innego źródła, również niepotwierdzonego, ciasteczka pochodzą z Arabii z czasów świetności jedwabnego szlaku, a spopularyzował je mistrz piekarski i właściciel jednej z kawiarni położonej najprawdopodobniej w Adenie, Hamid ibn Yusuf, który otrzymał ich tylko nieco zmienioną recepturę od pewnego bractwa jako podziękowanie za podzielenie się przepisem na inne ciasteczka o kawowym smaku (Cafe Noir). Pierwotnie końce tych ciasteczek, o nazwie „diabelskie kopyta”, były maczane w syropie daktylowym. Cukier i migdały miały symbolizować czystość duszy, a końce umoczone w syropie daktylowym nawiązywały do walki z pokusami. Handlarze kupowali te ciasteczka od Hamida ibn Yusufa jako amulet przeciwko złym wpływom. Wraz z podróżującymi handlarzami ciasteczko dotarło do Imperium Osmańskiego, gdzie w pałacach było uważane za przysmak. Na początku XVII wieku flamandzki kupiec Pieter van der Broeck zafascynowany ciasteczkiem, jego smakiem i historią, zabrał z Konstantynopola ze sobą ciasteczka i przepis na nie do Antwerpii, gdzie miejscowy cukiernik, najprawdopodobniej Francois De Bock, zastąpił w przepisie syrop daktylowy gorzką czekoladą i zmienił ich nazwę na „stopy demona”. Pod wpływem kościoła, który uznał nazwę za nieodpowiednią, zmienił nazwę na „palce anioła”. Również we Flandrii ludzie wierzyli, że ciasteczko chroni przed złem. W Niderlandach piekarz z okolic Maastrichtu na prośbę kapłana dopasował ich recepturę i nazwano ciasteczka „koźlimi nóżkami”, jako że w symbolice chrześcijańskiej kozioł był często kojarzony z diabłem. Początkowo w Niderlandach ciasteczka spożywano głównie podczas pogrzebów, aby trzymać diabła z daleka, niektórzy wierzyli, że zło zostało dosłownie zjedzone. W miarę upływu czasu ciasteczko stało się popularne także poza prowincją Limburgią w całej Holandii.

Składniki Składnikami pianki migdałowej są: białko jaja kurzego, cukier i grys migdałowy z cukrem 1:1 (tzw. broyage). Z tej masy formuje się około pięciocentymetrowe pręciki i posypuje płatkami migdałowymi. Po upieczeniu i ostygnięciu dwa pręciki ciasta łączy się ze sobą uprzednio przygotowanym kremem, po czym oba końce zamacza w płynnej czekoladzie.

Uwagi

Przypisy

Kategoria:Kuchnia holenderska