mały|Konstancja Skirmuntt (fotografia z lat 30. XX wieku) Konstancja Skirmuntt, także Skirmunt, Skirmunttówna (ur. w 1851 w Kołodnie na Polesiu, zm. 23 stycznia 1934 w Pińsku) – polsko-litewska popularyzatorka historii i publicystka.
Życiorys Córka Aleksandra i Heleny. Uczyła się w domu oraz na pensji w Kaliszu. W latach 1869–1874 towarzyszyła matce, która po zesłaniu osiedliła się na Krymie. W 1874 zamieszkała w Pińsku. Jej pierwsza książka, pod tytułem Dzieje Litwy opowiedziane w zarysie, została przetłumaczona na litewski i francuski. Postulowała dopuszczenie kobiet do samorządów. Była aktywną publicystką, między innymi „Kraju” i . Krytykowała zarówno przebieg reformy rolnej na Litwie, jak i politykę Polski w odniesieniu do mniejszości narodowych.
Wspólnie z Józefą Kurzeniewską ocaliła od zniszczenia, a następnie odnowiła kościół w Horodyszczu. W 1910 wraz z Marianem Zdziechowskim zaangażowała się w próbę sprowadzenia delegacji litewskiej na obchody 500-lecia bitwy pod Grunwaldem, co się nie udało.
mały|Nagrobek Konstancji Skirmuntt na cmentarzu w Pińsku Konstancja Skirmuntt zaliczała się do tzw. krajowców, którzy, odwołując się do tradycji Rzeczypospolitej Obojga Narodów, przeciwstawiali się dziewiętnastowiecznemu wzrostowi nacjonalizmu na Litwie – zarówno polskiego, jak i litewskiego. Jej zdaniem język nie powinien być przyczyną podziałów; należało raczej « wyrzec się nacjonalistycznego samouwielbienia ». We wspomnieniu pośmiertnym napisano o niej: « Nie rozdzielała dwóch narodów – nie mogła nawet zrozumieć, jak można przepołowić odwieczny herb Rzeczypospolitej ». Jej ojczystym językiem był polski, natomiast sama uważała się za Litwinkę (gente Lithuana, natione Lithuana).
Otrzymała doktorat honoris causa Uniwersytetu Witolda w Kownie. Była odznaczona orderem papieskim Pro Ecclesia et Pontifice.
Wybrane publikacje
Dzieje Litwy tłumaczenie francuskie: Histoire de la Lithuanie tłumaczenie litewskie: Trumpai išpasakota Lietuvos istorija Nad Niemnem i Bałtykiem I. W zaraniu dziejów II. Podania. Czasy przed-Mendogowe. Dzieje starożytnych Prus III. Mindog, król Litwy Nosce te ipsum (Pažink patsai save) Jak powstało i jakie przechodziło koleje Katolickie Towarzystwo Dobroczynności w Pińsku
Przypisy
Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Witolda Wielkiego Kategoria:Ludzie związani z Pińskiem Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Pro Ecclesia et Pontifice Kategoria:Polscy ziemianie (zabór rosyjski) Kategoria:Urodzeni w 1851 Kategoria:Zmarli w 1934