– manga autorstwa Hirohiko Arakiego, trzecia z części serii JoJo’s Bizarre Adventure. Ukazywała się na łamach magazynu „Shūkan Shōnen Jump” wydawnictwa Shūeisha od kwietnia 1989 do kwietnia 1992. Całość została zebrana w 16 tomach. W Polsce prawa do dystrybucji serii nabyło wydawnictwo Japonica Polonica Fantastica.
Akcja toczy się około 50 lat po wydarzeniach z Battle Tendency i opowiada o Jotaro Kujo, wnuku Josepha Joestara, japońskim licealiście i buntowniku, który budzi w sobie Star Platinum, duchowego strażnika z nadludzkimi zdolnościami, znanego jako stand. Razem ze swoim dziadkiem i innymi użytkownikami standów, wyrusza w podróż do Kairu w Egipcie, aby pokonać Dio, który okazuje się być żywy i pragnie zemsty na rodzinie Joestarów.
Jest to jedna z najpopularniejszych części serii JoJo’s Bizarre Adventure, ponieważ wprowadziła koncepcję standów, co wyróżniało ją na tle poprzedniczek. Ta popularność zaowocowała powstaniem gier komputerowych, dwóch light novel oraz dwóch serii OVA. Telewizyjny serial anime, zatytułowany JoJo’s Bizarre Adventure: Stardust Crusaders, wyprodukowany przez studio David Production, był emitowany w Japonii od kwietnia 2014 do czerwca 2015.
Fabuła W Japonii, w 1987 roku, Jotaro Kujo, wnuk Josepha Joestara, został aresztowany i odmawia opuszczenia celi, wierząc, że jest opętany przez złego ducha. Po wezwaniu przez Holly, córkę Josepha i matkę Jotaro, Joseph przybywa z towarzyszem, Mohammedem Avdolem. Wyjaśniają oni, że „zły duch” Jotaro jest tak naprawdę manifestacją jego ducha walki, zwaną standem, i ujawniają, że oni sami również posiadają standy. Joseph wyjaśnia, że nagłe pojawienie się ich standów jest spowodowane przez nemezis jego dziadka, Jonathana Joestara: Dio Brando, teraz po prostu nazywanego Dio (zapisywane wielkimi literami). Dio przeżył swoją ostateczną walkę z Jonathanem, odcinając głowę swojego przeciwnika i przytwierdzając do jego ciała swoją własną głowę. Szykując się teraz do podboju świata, Dio przebudził swój własny stand (co spowodowało przebudzenie standów w reszcie linii krwi Joestarów z powodu jego użycia ciała Jonathana) i zwerbował zabójców używających standów, aby zabić pozostałych potomków Jonathana. Niedługo później Jotaro wykorzystuje swój stand, później nazwany Star Platinum, aby pokonać pierwszego z zabójców, ucznia z wymiany o imieniu Noriaki Kakyoin, którego następnie uwalnia spod z kontroli Dio. Wkrótce Holly zaczyna ciężko chorować z powodu manifestacji jej standu, który powoli ją zabija z powodu jej słabej osobowości. Bez wahania Jotaro, Joseph, Avdol i Kakyoin rozpoczynają podróż do Egiptu, aby zabić Dio i uratować życie Holly. Po drodze pokonują kolejnego kontrolowanego zabójcę, Jeana Pierre’a Polnareffa, który później dołącza do misji, aby zabić Dio i pomścić śmierć swojej siostry, której morderca jest wśród ludzi Dio.
Zmuszeni do podróży pieszo po tym, jak zabójcy Dio udaremnili ich podróż samolotem i statkiem, grupa spotyka Hol Horse’a oraz mordercę siostry Polnareffa, J. Geila, w Kalkucie. Podczas konfrontacji Avdol pozornie ginie. Polnareff zabija J. Geila z pomocą Kakyoina, a reszta grupy rusza dalej w stronę Pakistanu. Po pokonaniu matki Geila, lojalistki Dio imieniem Enya, grupa dociera do Morza Czerwonego, gdzie Polnareff dowiaduje się, że Avdol sfingował swoją śmierć, aby zdobyć łódź podwodną, co pozwala im dotrzeć do Egiptu.
Po przybyciu do Abu Simbel, do bohaterów dołącza Iggy, boston terrier z własnym standem. Następnie stawiają czoła pierwszemu z dziewięciu użytkowników standów nazwanych na cześć egipskich bóstw (zamiast dotychczasowego motywu tarota). Kakyoin zostaje ranny w walce i trafia do szpitala, by dojść do siebie. Po pokonaniu kolejnych użytkowników standów w drodze do Kairu, Iggy odkrywa i prowadzi ich do rezydencji Dio, gdzie Kakyoin ponownie do nich dołącza. Przy wejściu do posiadłości grupa się rozdziela – Jotaro, Joseph i Kakyoin walczą z ostatnim z użytkowników standów egipskich bóstw, podczas gdy Polnareff, Avdol i Iggy przedzierają się przez wnętrze rezydencji. Jednak jeden z podwładnych Dio, Vanilla Ice, zabija Avdola i Iggy’ego, którzy poświęcają się, by uratować Polnareffa. Rozwścieczony Polnareff walczy z Vanilla Ice’em i odkrywa, że ten został przemieniony w wampira, podobnie jak Dio, o czym sam Vanilla Ice nie wiedział. Polnareff wypełnia pokój światłem, doprowadzając do rozpadu Vanilla Ice’a i mszcząc śmierć przyjaciół, których dusze spokojnie odchodzą do Nieba.
Jotaro, Joseph, Kakyoin i Polnareff w końcu stają naprzeciw Dio i uciekają z jego rezydencji. Rozpoczyna się pościg przez Kair, podczas którego Kakyoin konfrontuje się z Dio i jego standem, The World, którego zdolność Dio starał się za wszelką cenę utrzymać w tajemnicy (wcześniej zabił Enyę, by uniemożliwić jej przekazanie tej informacji bohaterom). Mimo że Kakyoin zostaje śmiertelnie ranny przez The World, udaje mu się ustalić, że stand Dio może zatrzymywać czas na pięć sekund, i przekazać tę informację Josephowi w ostatnich chwilach życia. Joseph przekazuje te wiedzę Jotaro, lecz sam szybko ginie z rąk Dio, który wykorzystuje jego krew, by zwiększyć czas zatrzymania do dziewięciu sekund. Z większością towarzyszy martwych i nieprzytomnym Polnareffem, Jotaro pozostaje sam w walce z Dio. Podczas starcia obaj odkrywają, że ich standy są podobne pod względem zasięgu, mocy i zdolności, co oznacza, że Jotaro również może korzystać z mocy The World do zatrzymywania czasu. Najpierw używa tej zdolności, by chwilowo się poruszać, gdy Dio zatrzymał czas, a później opanowuje pełne zatrzymanie czasu, gdy Dio próbuje go zmiażdżyć walcem. Dio próbuje wyprowadzić ostateczny cios, lecz kontratak Jotaro rozrywa The World na pół, zabijając Dio. Następnie Jotaro dokonuje transfuzji krwi Dio do Josepha i za pomocą Star Platinum wskrzesza go poprzez wznowienie akcji zatrzymanego serca (umiejętności, której wcześniej użył na sobie, udając martwego podczas walki z Dio). Dwaj Joestarowie następnie wystawiają ciało Dio na słońce, niszcząc wampira na dobre. Jotaro i Joseph żegnają Polnareffa przed powrotem do Japonii, podczas gdy Holly całkowicie wyzdrowiała.
Produkcja Początkowo planując serię jako trylogię, Araki chciał, aby ostateczna konfrontacja rozegrała się we współczesnej Japonii. Nie chciał jednak, by miała formę turnieju, co było popularne w „Shūkan Shōnen Jump” w tamtym czasie, i dlatego zdecydował, aby uczynić ją „filmem drogi”, inspirowanym powieścią W osiemdziesiąt dni dookoła świata. Wzorem dla postaci Jotaro był amerykański aktor Clint Eastwood, włącznie z jego pozami i powiedzeniami. Autor przyznał, że bohater może wydawać się „szorstki” w porównaniu do innych protagonistów z Jumpa, jednak doskonale pasuje do jego własnego wyobrażenia o bohaterze jako „samotniku”, który nie robi tego, co słuszne, dla uznania. Araki stwierdził, że noszenie przez Jotaro mundurka szkolnego na pustyni ma swoje korzenie w mandze Babel II autorstwa Mitsuteru Yokoyamy, a gdyby miał rysować tę część od nowa, wzorowałby standy na Tetsujin 28-gō. Araki pierwotnie wyobrażał sobie standy jako coś nieorganicznego napędzanego siłą życiową. Często inspiruje się przy ich tworzeniu przedmiotami takimi jak odzież, maski i lalki rdzennych ludów, co – po połączeniu z czymś biologicznym lub mechanicznym – nadaje projektowi unikatowy wygląd.
Araki powiedział, że wielu czytelników prosiło go o przywrócenie starszych postaci. Chociaż nie jest zwolennikiem wprowadzania ich z powrotem wyłącznie z powodu nostalgii, nie wahał się, aby Joseph z Battle Tendency powrócił i uratował swoją córkę, ponieważ jest to całkowicie zgodne z charakterem tej postaci. Autor rozważał wycofanie Josepha w połowie historii z powodu jego wieku, ale ostatecznie „zdał się na instynkt” w trakcie serializacji. Nadał mu rolę „nawigatora”, który wprowadza czytelników w temat rodziny Joestarów, Dio, hamonu i standów, a jego stand ma zdolności wspierające, a nie ofensywne. Ponieważ standy są kontynuacją hamonu, a hamon to energia życiowa, która rozprzestrzenia się po ciele dzięki oddychaniu, Araki uważał, że winorośle Hermit Purple, oplatające ciało Josepha, są wizualną reprezentacją tej idei. mały|Skupienie się na Egipcie i włączenie Egipcjanina jako jednego z głównych bohaterów odzwierciedlało szerokie zainteresowanie japońskiego społeczeństwa „kolebkami cywilizacji”. Araki nadał Avdolowi rolę „wiceprzywódcy”, który pełni funkcję nawigatora, a dzięki niezłomnej determinacji i silnemu poczuciu obowiązku jest osobą, na której reszta grupy może zawsze polegać. Araki powiedział, że nadał mu „etniczny” wygląd, aby miał pewne powiązanie z Egiptem, a w czasie publikacji zarówno on, jak i większość czytelników, byli mocno zainteresowani „kolebkami cywilizacji”, co sprawiło, że wygląd Avdola stał się „produktem tamtych czasów”. Aby nie pozwolić czytelnikom popaść w rutynę, Araki wyeliminował Avdola z akcji pod pretekstem jego śmierci. Chociaż zamierzał przywrócić go później, nie miał szczegółowych planów i po prostu pisał, co wydawało mu się naturalne. Z perspektywy czasu Araki czuł, że prawdopodobnie powinien dać Avdolowi moment, w którym odegrałby bardziej wiodącą rolę, ale uważał też, że nie wypadłby on dobrze w rankingu popularności postaci, ponieważ czytelnicy chcieli tylko więcej walk z Jotaro. Araki przyznał również, że stand Avdola był trudny do rysowania, ponieważ kontrolowanie ognia jest często spotykanym motywem w mandze i filmach, a jeśli „nie zachowa się odpowiedniego umiaru”, może to zaburzyć równowagę sił. W związku z tym ogień i trucizna to dwie zdolności, które autor jest gotów wyłączyć z przyszłego użytku.
Araki stwierdził, że stworzył Kakyoina jako kontrast dla Jotaro. Chociaż obaj noszą szkolne mundurki, dobrze dopasowany mundurek Kakyoina nadaje mu wygląd wzorowego ucznia, podczas gdy luźny mundurek Jotaro z dodatkowymi akcesoriami wskazuje na jego wizerunek buntownika. Kakyoin został również pierwszym prawdziwym przeciwnikiem Jotaro posiadającym stand, aby wizualnie przedstawić koncepcję umiejętności krótkiego i dalekiego zasięgu standów. Autor ujawnił, że zawsze czytał znak kanji w imieniu Kakyoina jako „Tenmei”, ale ku jego zaskoczeniu jego redaktor zatwierdził wymowę Noriaki do wersji tankōbon.
Aby Polnareff nie zlewał się z Jotaro i Josephem, nadano mu charakterystyczny wygląd i osobowość, co pozwoliło mu zabłysnąć na własny sposób, a jego kwestie wyróżniały się „na dobre i na złe”. Jako wszechstronna postać, która mogła wypowiadać zarówno zabawne, jak i poważne kwestie, „musiał” pojawiać się częściej. Więcej wystąpień oznaczało więcej walk, a ponieważ przetrwał wiele sytuacji na granicy życia i śmierci, Araki uważa, że Polnareff przeszedł największy rozwój w historii. Autor użył zagranicznych modeli jako odniesienia do jego fryzury, wzorując ją również na Rudolu von Stroheimie z Battle Tendency. Imię postaci zostało zainspirowane trzema ulubionymi Francuzami Arakiego: aktorami Alainem Delonem i Jean-Paulem Belmondo oraz muzykiem Michelem Polnareffem.