Bogdan Gotowski (ur. 20 maja 1928Inwentarz IPN: IPN Wr 038/44 w KobryniuWłodzimierz Wincławski Słownik biograficzny polskiej socjologii. Tom 1. A-H, wyd. PWN, Warszawa 2001, s. 191-192, zm. 19 sierpnia 1984 w DąbkachBogdan Gotowski. Wspomnienie) – polski dziennikarz, socjolog, jeden z pomysłodawców i następnie koordynator prac Konwersatorium „Doświadczenie i Przyszłość”.
Życiorys Był synem Feliksa Gotowskiego i Marii z d. Bieleckiej. Jego matka zmarła latem 1939, ojciec zaginął bez wieści wkrótce po wybuchu II wojny światowej. Przyłączył się do partyzanckiego oddziału Armii Krajowej. Uczestniczył we Lwowie w tajnym nauczaniu i zdał tzw. małą maturę. W 1946 ukończył w Krakowie liceum i zdał egzamin maturalny. W tym samym roku rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Wrocławskim, od trzeciego roku studiów studiował równocześnie socjologię. W 1950 ukończył studia prawnicze i w tym samym roku został aresztowany za udział w tajnej organizacji. Był więziony do 1952. W 1953 wyjechał do Warszawy. Tam pracował początkowo w Państwowym Wydawnictwie Naukowym (jako korektor, później w dziale prawniczym). Od 1957 publikował w piśmie Orka, od 1959 w Przeglądzie Kulturalnym, gdzie został zatrudniony. w latach 50. został członkiem Klubu Krzywego KołaPaweł Ceranka Ludzie Klubu Krzywego Koła, Zeszyty Historyczne, nr 159/2007, s. 110 W latach 1963-1967 pracował w Życiu Warszawy. Pod koniec lat 60. był zatrudniony w Zespole Prognoz Społecznych Instytutu Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk. W latach 1972-1976 był dziennikarzem Literatury (odszedł z pisma na znak protestu przeciwko odwołaniu z funkcji zastępcy redaktora naczelnego Gustawa GottesmanaRok 1989. Geremek odpowiada, Żakowski pyta, wyd. Agora, Warszawa 2008, s. 27 (przypis autorstwa Jana Cywińskiego)), od 1976 Wiedzy i Życie.
Razem ze Stefanem Bratkowskim był pomysłodawcą powstałego w 1978 Konwersatorium „Doświadczenie i Przyszłość”, wszedł w skład jego kierownictwa (tzw. Zespołu Usługowego), był nieformalnym liderem prac DiPAndrzej Friszke, Opozycja polityczna w PRL 1945–1980, Wyd. Aneks, Londyn 1994, s. 516–522.Andrzej Wielowieyski, Losowi na przekór, Wyd. Agora, Warszawa 2015, s. 288–290, 297.. Współpracował z Komitetem Badań i Prognoz „Polska 2000”, uczestniczył w przygotowaniu raportu Hipotetyczne scenariusze przemian ekonomicznych, społecznych i politycznych w Polsce 1982/1983 (wyd. 1982).
Zmarł nagle na serce.
Za pracę w DiP Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich przyznało mu w 1986 pośmiertnie Nagrodę im. Bolesława PrusaNagrody dla dziennikarzy niezależnych, Kultura (paryska), nr 12 (1986), s. 81.
Jego żoną była Magdalena Gotowska, córka Bohdana WiniarskiegoAndrzej Wielowieyski, Losowi na przekór, Wyd. Agora, Warszawa 2015, s. 290..
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Polscy socjolodzy Kategoria:Działacze opozycji w PRL Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi Kategoria:Pracownicy Instytutu Filozofii i Socjologii PAN Kategoria:Więźniowie polityczni w Polsce Ludowej 1944–1956 Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 1984