Esat Pasza lub Mehmet Esat Bülkat (ur. 18 października 1862 w Janinie, zm. 2 listopada 1952 w Stambule) – osmański generał, w 1920 roku minister marynarki wojennej.
Życiorys Ukończył szkołę podstawową oraz średnią w Janinie. W 1887 roku ukończył studia w Osmańskiej Akademii Wojskowej w Konstantynopolu, następnie kształcił się w Akademii Sztabu Generalnego w tymże mieście. W latach 1890–1894, za zgodą władz osmańskich, kontynuował naukę w Niemczech; w tym czasie stacjonował w niemieckich jednostkach wojskowych, uzyskał także obywatelstwo niemieckie.
Po powrocie do Imperium Osmańskiego został członkiem sztabu generalnego armii oraz asystentem Goltza Paszy, rok później został profesorem Osmańskiej Akademii Wojskowej.
Podczas wojny z Grecją był szefem sztabu 1 Dywizji Piechoty. 27 czerwca 1907 roku pełnił obowiązki dowódcy lub wicedowódcy 3 Armii. Zaangażował się w działalność Komitetu Jedności i Postępu, a 10 sierpnia 1908 roku został mianowany szefem sztabu 4 Armii, natomiast 13 kwietnia następnego roku objął funkcję zastępcy szefa sztabu generalnego; zrezygnował z tej funkcji w związku z degradacją, która miała miejsce 22 września tegoż roku. W 1911 roku został powołany na stanowisko dowódcy stacjonującej na półwyspie Gallipoli 5 Dywizji Piechoty, następnie dowodził nad 2 Korpusem w Tekirdağ, był także wicedowódcą 1 Korpusu.
W 1912 roku został przydzielony do 23 Dywizji Piechoty stacjonującej w Janinie, jeszcze w tym samym roku został dowódcą nowo utworzonego korpusu broniącego Janiny przed siłami greckimi podczas I wojny bałkańskiej. Poddał się 6 marca 1913 roku, do 2 grudnia tegoż roku pozostał jeńcem wojennym. Po powrocie do Imperium Osmańskiego objął dowództwo nad 3 Korpusem, który w trakcie I wojny światowej brał udział w bitwie o Gallipoli. 5 listopada 1915 roku Esat Pasza objął dowództwo nad 1 Armią, a 22 czerwca 1918 roku został głównodowodzącym 3 Armii.
22 listopada 1919 roku przeszedł na emeryturę, a w roku 1920 pełnił funkcję ministra marynarki wojennej. Nie kontynuował działalności politycznej, natomiast został członkiem zarządu jednego z towarzystw ubezpieczeniowych w Stambule. Zmarł 2 listopada 1952 roku w Stambule, jego ciało zostało pochowane na cmentarzu Karacaahmet w tymże mieście.
Awanse binbaşı (1894) kaymakam (1895) miralay (1897) mirliva (1901) ferik (1906)Degradacja w 1909 roku. ferik-i evvel (1918)
Odznaczenia Order Medżydów I, II, III i IV klasy Order Osmana II i IV klasy Medal Wojenny Złoty i Srebrny Medal Imtiyaz Kawaler Legii Honorowej (Francja) Krzyż Żelazny (klasa I) (Cesarstwo Niemieckie) Order Orła Czerwonego I klasy z mieczami (Królestwo Prus) Krzyż Żelazny Zasługi I klasy (Austro-Węgry) Medal Zasługi Wojskowej II klasy (Austro-Węgry) Medal Wojenny (Austro-Węgry)
Życie prywatne Miał brata Wehiba, również wojskowego.
Żonaty z Esmą Asime Hanım, z którą miał córkę.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Generałowie Imperium Osmańskiego Kategoria:Tureccy ministrowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Janinie Kategoria:Pochówki w Turcji Kategoria:Żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Osmańskie) Kategoria:Jeńcy wojenni Kategoria:Więźniowie w Grecji Kategoria:Absolwenci uczelni wojskowych Kategoria:Absolwenci uczelni w Niemczech Kategoria:Absolwenci uczelni w Stambule Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Turcji Kategoria:Działacze Komitetu Jedności i Postępu Kategoria:Odznaczeni Orderem Medżydów Kategoria:Odznaczeni Orderem Osmana Kategoria:Odznaczeni Medalem Wojennym (Imperium Osmańskie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Imtiyaz Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czerwonego Kategoria:Odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Zasługi Kategoria:Odznaczeni Medalem Wojennym (Austro-Węgry) Kategoria:Urodzeni w 1862 Kategoria:Zmarli w 1952