Kobiety rabini – Żydówki, które studiowały prawo żydowskie i otrzymały ordynację rabinackąLipton, D. (1997). „Review of Hear our voice: Women rabbis tell their stories.” Women’s Studies International Forum, 20(1), 186–187.. Kobiety rabini są widoczne w postępowych denominacjach żydowskich, jednak temat kobiet rabinów w ortodoksyjnym judaizmie jest bardziej złożony. Chociaż ortodoksyjne kobiety zostały ordynowane na rabinów„Yeshivat Maharat alumnae.” Yeshivat Maharat. Accessed 30-04-2023.Kagedan, L. (2015). „Why Orthodox Judaism needs female rabbis.” The Canadian Jewish News. 25-11-2015., wiele głównych ortodoksyjnych wspólnot i instytucji żydowskich nie akceptuje tej zmianyOrthodox Union bars women from serving as clergy in its synagogues Jweekly.com. 03-02-2017.„Breach in US Orthodox Judaism grows as haredi body rejects ‘Open Orthodoxy’ institutions.” The Jerusalem Post.Nathan-Kazis, J. (2015). „Avi Weiss Defends ‘Open Orthodoxy’ as Agudah Rabbis Declare War.” The Forward. 03-11-2015.. W ramach alternatywnego podejścia, inne ortodoksyjne instytucje żydowskie szkolą kobiety jako uczone w Torze do różnych ról przywódczych w żydowskiej religii. Role te zazwyczaj obejmują szkolenie kobiet jako autorytetów religijnych w zakresie prawa żydowskiego, ale bez formalnej ordynacji na rabinów, zamiast tego używa się alternatywnych tytułówRaucher, M. (2021). „Orthodox Jewish women’s leadership is growing – and it’s not all about rabbis.” The Conversation. 15-12-2021.Synagogue appoints first female halachic adviser.” The Jewish Chronicle.. Jednak, pomimo tej zmiany w tytule, kobiety te są często postrzegane jako odpowiedniki ordynowanych rabinówAuman, K. (2016). „Feminism, Egalitarianism, Judaism: Where Are We Headed?.” Tradition: A Journal of Orthodox Jewish Thought, 49(1), 43-48..
Historia XIX wiek thumb|Ray Frank (1893)San Francisco Chronicle, 19-10-1893. Możliwość uzyskania przez kobiety rabinów akceptacji głównego nurtu rozpoczęła się pod koniec XIX w.Nadell, Pamela. (2005) „Opening the Blue of Heaven to Us”: Reading Anew the Pioneers of Women’s Ordination. Nashim: A Journal of Jewish Women’s Studies & Gender Issues, 9(1). pp. 88–100. Artykuł z 1875 r. opisujący inauguracyjną klasę w Hebrew Union College podkreślał, że czternastym studentem przyjętym na kurs była panna Julia Ettlinger (1863–1890), pierwsza kobieta w tej uczelni. Raport spekulował, że Ettlinger mogłaby służyć jako rabin po ukończeniu studiówThe American Israelite, 29-10-1875. Page 6.Green, D. B. (2013). This Day in History – 1975: Reform Rabbinical School Is in Session Haaretz. 4 October 2013.Pinnolis, J. S. (2010). ‘Cantor Soprano’Julie Rosewald: The Musical Career of a Jewish American ‘New Woman,’. American Jewish Archives Journal, 62(2), 1.. Jedną z pierwszych zwolenniczek kształcenia kobiet na rabinów była dziennikarka Mary M. Cohen, która w 1889 roku napisała artykuł w Jewish Exponent, żydowskiej gazecie w Filadelfii, w którym fikcyjne postacie artykułują argumenty za ordynacją kobiet. Podobnie, na Kongresie Kobiet Żydowskich w 1893 r. wezwanie zostało wysunięte przez niektórych mówców, aby kobiety zostały ordynowane na rabinówMaher, M. (2007). A Break with Tradition: Ordaining Women Rabbis. Irish Theological Quarterly, 72(1), 32-60.. W Stanach Zjednoczonych istniał jeden wczesny przykład Żydówki, która bez formalnej ordynacji przyjęła pewne funkcje typowo związane z rabinami kongregacyjnymi. W latach 90. XIX wieku młoda kobieta mieszkająca na amerykańskiej granicy o imieniu Ray Frank przyjęła rolę przywódcy religijnego, wygłaszając kazania, dając publiczne wykłady i czytając Pismo Święte. W amerykańskiej prasie żydowskiej była określana jako kobieta rabin, jednak wydaje się, że unikała ubiegania się o taki tytułRosenbaum, Fred, „San Francisco-Oakland: The Native Son”, in Brinner, William M. & Rischin, Moses. Like All the Nations?: The Life and Legacy of Judah L. Magnes, State University of New York Press, 1987.. Frank kontynuowała głoszenie kazań aż do ślubu z Simonem Litmanem w 1899 r.Nadell, P. (2005) „Opening the Blue of Heaven to Us”: Reading Anew the Pioneers of Women’s Ordination. Nashim: A Journal of Jewish Women’s Studies & Gender Issues, 9(1). pp. 88–100.
Innym wczesnym doniesieniem o Żydówce, która wydawała się gotowa zostać rabinem, była Lena Aronsohn z Hot Springs w Arkansas. W 1892 i 1893 roku, Aronsohn podobno wyruszyła, by zostać rabinemThe Times (Shreveport, Louisiana), 22-12-1892. Page 4.Weekly Town Talk (Alexandria, Louisiana), 01-07-1893. Page 2.The Galveston Daily News (Galveston, Texas), 11-05-1893. Page 6.. Według jednej z relacji, Aronsohn zaczęła wygłaszać publiczne wykłady dla społeczności żydowskiej w Shreveport w Luizjanie, by zarobić wystarczająco dużo pieniędzy na kontynuowanie szkolenia rabinicznego„A lady rabbi”, The Shreveport Times. 07-07-1893.. W 1897 roku Hannah G. Solomon z Chicago została okrzyknięta pierwszą kobietą rabinem w Ameryce po wygłoszeniu kazania w Sinai Temple„The First Woman Rabbi” The Burlington Free Press, 16-03-1897.„The First Woman Rabbi” Brandon Mail. 18-03-1897.. Solomon podała później, że zaproszenie do wystąpienia zostało zaoferowane przez rabina Emila G. Hirscha i że praktyka Hirscha pozwalająca żydowskim kobietom przemawiać z ambony została później przyjęta przez inne kongregacjeSolomon, H. G. (1946). Fabric of My Life: The Autobiography of Hannah G. Solomon. New York: Bloch Publishing Company, pp. 111-112..
XX wiek thumb|Martha Neumark (1920)Lawrence Daily Journal-World, 25-12-1920.|305x305px Na przełomie wieków odnotowano co najmniej jeden przypadek młodej Żydówki, która miała przejść szkolenie rabiniczne, nawet jeśli nie miała otrzymać ordynacji. W 1904 r. Narodowa Rada Kobiet Żydowskich w Nowym Jorku ogłosiła, że Henrietta Szold podejmie studia rabinackie, ale po ich ukończeniu nie otrzyma dyplomu„Woman to become rabbi.” The Indianapolis News. Indianapolis, Indiana. 01-12-1904.„To be a woman rabbi.” The Emporia Gazette. Emporia, Kansas. 07-12-1904.. W 1908 r. pani Anna G. Abelson z Akron w Ohio podobno przyjęła rolę rabina pod nieobecność męża. Jej wystąpienie przed puplitem było relacjonowane zarówno w prasie żydowskiej, jak i ogólnej„Jewish Woman Preacher”, Trenton Evening Times, 1 Aug 1908. p10.„A Woman Preacher: Rabbi’s Wife Substitutes Her Husband”. The American Israelite. 28-05-1908. Page P4.„Jewish Pulpit Occupied by a Woman”. Des Moines Tribune. 27-07-1908. Page 7.„Women in the Churches”. The Woman’s Journal. Boston. 18-07-1908. Vol. 39. No. 29. Page 1..
Kampania na rzecz ordynowania kobiet rabinów zyskała dużą uwagę opinii publicznej wraz z doniesieniem, że Martha Neumark została zapisana do szkoły rabinicznej Hebrew Union College (HUC). Neumark prowadziła też podobno nabożeństwa w kongregacji we Frankfort, Michigan„First Jewish girl to study for rabbinate.” Buffalo Jewish Review (Buffalo, NY). 10-09-1920.. Jej wstąpienie do programu rabinicznego HUC doprowadziło do rezolucji z 1922 roku Central Conference of American Rabbis (CCAR), która zezwalała na ordynowanie kobiet, jednak w 1923 roku zarząd Hebrew Union College przegłosował zakaz przyjmowania ordynacji przez kobiety. Neumark wycofał się z programu rabinicznego po ukończeniu siedmiu z dziewięciu lat wymaganych do ukończenia programuhttps://jwa.org/thisweek/jun/30/1922/ccar [„This Week in History – Reform Rabbis debate women’s ordination.”] Jewish Women’s Archive..
W tym samym czasie, co wejście Neumark do programu rabinicznego, inne amerykańskie Żydówki również rozpoczęły studia do ordynacji rabinackiej, a później odmówiono im formalnej ordynacji lub opuściły program. Należą do nich Helen Hadassah Levinthal, Avis Clamitz, Dora Askowith i Irma Lindheim. W przypadku Helen Levinthal, formalnej ordynacji odmówiono jej po ukończeniu studiów w 1935 r.com/athens-sunday-messenger-jun-04-1972-p-22/ „America’s 1st Woman Rabbi is Ordained in Cincinnati.”Athens Sunday Messenger pp. 22. 4-06-1972. Według późniejszych badań, w 1939 roku, po formalnym ukończeniu przez Levinthal Jewish Institute of Religion, gdzie ukończyła swoje szkolenie rabiniczne, i po pewnej wewnętrznej debacie wśród wykładowców, rabin dr Stephen S. Wise wręczył Levinthal dwa certyfikaty. Był to standardowy certyfikat w języku angielskim oraz certyfikat w języku hebrajskim, który nadawał jej rabiniczny tytuł musmakhah („wyświęcona kobieta”)Caplan, K. (1999). The Life and Sermons of Rabbi Israel Herbert Levinthal (1888-1982). American Jewish History, 87(1), 1-27.. W połowie lat dwudziestych Avis Clamitz (żona Charlesa E. Shulmana) zapisała się na program rabiniczny, a później okresowo służyła jako rabin w nieoficjalnym charakterze dla małych kongregacji w WirginiiShevitz, Amy Hill. (2007). Jewish Communities on the Ohio River: A History. University Press of Kentucky, strona 157.. Dora Askowith, urodzona w Kownie i absolwentka Barnard College oraz Columbia University, była wykładowcą w Hunter College od 1912 do 1957 rokuorg/encyclopedia/article/askowith-dora „Dora Askowith.” Jewish Women’s Archive. Accessed 2020-04-28.. W latach dwudziestych Askowith zapisała się na program studiów rabinicznychNadell, P. S. (2003). American Jewish Women’s History: A Reader. pp. 177-181.Weiss, A. (2022). „The Would-Be Rabbis.” Hadassah Magazine. 23-02-2022.. Irma Lindheim, krajowa przewodnicząca Hadassah Women’s Zionist Organization of America była podobno zapisana jako kandydatka do ordynacji rabinackiej„National President of Hadassah to visit St Louis.” The Modern View (St Louis, Missouri). 01-04-1926.„Mrs. Lindheim, new Hadassah leader, thrills big crowd.” The Wisconsin Jewish Journal (Milwaukee, Wisconsin). 04-03-1927..
Oprócz ordynacji kobiet na rabinów, w ortodoksyjnym judaizmie rozwinęło się inne podejście. Niektóre ortodoksyjne instytucje przyjęły kobiety do służby jako „doradcy prawa żydowskiego” (Yoatzot Halakha)„Landmark US program graduates first female halachic advisers.” The Times of Israel.. To rozróżnienie pomiędzy kobietami rabinami ordynowanymi do orzekania w sprawach prawa żydowskiego a kobietami jako uczonymi w Torze, które mogą udzielać instrukcji w zakresie prawa żydowskiego, znajduje się w żydowskich dziełach prawnychBirkei Yosef (część druga) na temat Choshen MIshpat, rozdział 7, paragraf 12.„Responsum: Women Issuing P’sak Halachah.” Accessed 27-09-2020.. Jednak pomimo tej zmiany w tytule, kobiety te są często postrzegane jako równoważne ordnowanym rabinom.
W tym czasie w Niemczech Hochschule für die Wissenschaft des Judentums, rabiniczne seminarium niemieckich Żydów, zaczęło przyjmować kobiety na studia wyższe bez możliwości uzyskania ordynacji. Pierwszą kobietą, która ukończyła seminarium, była Ellen Littmann (1909–1975), która później wykładała biblistykę w Leo Baeck College w LondynieSeidel, E. (2019). „Women Students at the Berlin Hochschule für die Wissenschaft des Judentums” in Bomhoff, H., Eger, D. L., Ehrensperger, K., & Homolka, W. (eds), Gender and Religious Leadership: Women Rabbis, Pastors, and Ministers. Page 59.Freidenreich, H. P. (2004). Women Pioneers of Jewish Learning: Ruth Liebrecht and Her Companions at the” Hochschule fur Wissenschaft des Judentums” in Berlin 1930-1934. Shofar: An Interdisciplinary Journal of Jewish Studies, 22(2), 169-171..
Tymczasem w Anglii był jeden godny uwagi przypadek Żydówki, która otrzymała formalnie nominację na stanowisko w synagodze. W 1928 roku Lily Montagu, liderka w ramach judaizmu liberalnego w Anglii, została świeckim pastorem West Central Liberal Jewish CongregationUmansky, E. M. (1999). „Lily Montagu.” Shalvi/Hyman Encyclopedia of Jewish Women. 31-12-1999. Jewish Women’s Archive..
W 1935 roku pierwszą formalnie ordynowaną kobietą rabinem była Regina Jonas z Berlina. Jonas została później zamordowana przez nazistów podczas Holokaustu, a jej istnienie było w większości nieznane w dekadach po II wojnie światowejRegina Jonas.” Jewish Women’s Archive..