Lejkówka pępkowata (Clitocybe umbilicata P. Kumm.) – gatunek grzybów z rzędu pieczarkowców (Agaricales).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Clitocybe, Clitocybaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten opisał w 1871 r. Paul Kummer. Synonimy: Agaricus umbilicatus Schaeff. 1774 Omphalia umbilicata (P. Kumm.) Quél. 1875 Omphalia umbilicata var. herpelii Cejp 1936 Omphalia umbilicata var. subspadicea J.E. Lange 1930 Omphalina umbilicata (P. Kumm.) Quél. 1886 Pseudolyophyllum umbilicatum (P. Kumm.) Raithelh. 1977. Polską nazwę zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r.
Morfologia Kapelusz Średnica do 6 cm, początkowo wypukły, ale szybko staje się lejkowaty, z silnie wywiniętym do góry brzegiem. Powierzchnia w stanie wilgotnym gładka, brązowa, w stanie suchym jasnoszarobrązowa. Blaszki Silnie zbiegające, początkowo szarawe i średniej grubości, następnie mają kolor zbliżony do kapelusza. Trzon Wysokość do 6 cm, grubość do 5 mm, cylindryczny, nieco cieńszy przy podstawie. Powierzchnia gładka, brązowawa, z charakterystycznym białym paskiem na początku blaszek. Miąższ Bladobrązowy, rzadki, o nieprzyjemnym zapachu i wodnisty, bez charakterystycznego smaku. Cechy mikroskopowe Zarodniki 6–7 × 3–4 µm, o kształcie kropli
Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie lejkówki pępkowej tylko w niektórych krajach Europy i w Maroku. W Polsce w. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 4 stanowiska tego gatunku z uwagą, że częstość występowania i stopień zagrożenia tego gatunku nie są znane.
Grzyb saprotroficzny naziemny występujący w lasach liściastych i iglastych na butwiejących liściach lub igłach drzew. Owocniki tworzy pojedynczo, lub w grupach latem i jesienią. Jest niejadalny, być może jest trujący.
Przypisy
Kategoria:Clitocybaceae Kategoria:Mykobiota Polski