Switłana Bresławska (, ur. 13 lutego 1969 w Kałuszu) – ukraińska pisarka, krytyk literacki, tłumaczka z języka polskiego. W latach 2019–2023 prezes Oddziału Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy w Iwano-Frankiwsku. Od 2022 roku należy do Związku Literatów Polskich oraz do Stowarzyszenia Tłumaczy Literatury.
Autorka książek poetyckich: Dwa kroki do raju (2015), Przekroczyć próg (2015), W dół głową (2016), Ty (2017), Kilku głosami (2019), Na linii oddechu (Wrocław, 2018), Inkarnacja bólu (2023), zbioru krytycznoliterackich artykułów Z księgi odzewów i propozycji (2018), tomu nowel Wszystkie faworyty króla (2019). Jej pojedyncze utwory zostały przetłumaczone na języki: polski, niemiecki, francuski, angielski, hiszpański, węgierski, czeski, litewski i białoruski.
W języku polskim wydała zbiór opowiadań Dzień Kolombiny (2023) w przekładzie Piotra Prokopiaka oraz dwujęzyczną, polsko-ukraińską książkę poetycką Inkarnacja bólu (2023). W przekładzie Switłany Bresławskiej z języka polskiego ukazało się 18 książek.
Redaktorka antologii My – z 90-tych. Znalezione pokolenie (2017) i literacko-historycznego almanachu Urodziliśmy się w wielkiej godzinie (2017), dwujęzycznej antologii Apostołowie ХХ stulecia: los Ukrainy w poezji (2020). Jest autorką projektu tłumaczenia na język polski książki Książę rosy (2020; tłumaczenie na język polski obu książek – Kazimierz Burnat).
W przekładzie Switłany Bresławskiej z języka polskiego ukazały się książki: «Кінець літа в Аркадії» (Koniec lata w Arkadii): Kazimierz Burnat «Насичення невідомим» (Sycenie nieznanym), Leszek Szaruga «Лого Рея» (Logo Reya), Andrzej Walter «Смерть богів» (Śmierć bogów) (2017), a także «Ілюзія вічності» (Iluzja wieczności) Kazimierza Burnata (2018), «Бенкет mетелика» (Uczta motyla) Andrzeja Bartyńskiego (2018) oraz «На межі непривітного світу» (Na granicy przed niechcianym światem) (2022) i «Зелений манускрипт» (Zielony manuskrypt) (2022) Piotra Prokopiaka, Od upadku do sukcesu. Jak porażkę przekuć w złoto Thomasa Eriksona (2022). Poza tym przetłumaczyła na język ukraiński opowiadania Brunona Schulza: Manekiny, Traktat o manekinach (1988), Undula (2022), powieści Moniki Warneńskiej Magdalena (2016), Stanisława Ignacego Witkiewicza Pożegnanie jesieni (2022), Czesława Janczarskiego Przygody i wędrówki Misia Uszatka (2022).
Publikuje w czasopismach literackich: „Dzwin” („Дзвін”), „Перевал”, „Золота пектораль”, „”, „Екзиль”, „Західний кур’єр”, „Німчич”, „Ґражда”, „”, „Степ”, „”, „LiryDram”, „Hybryda”, „Gazeta Wyborcza”, „Babiniec Literacki”, „Посестри”, „Protokół kulturalny” (Poznań), „Migotania”, „Gazeta Kulturalna”, „Miasteczko Poznań”, ponadto w ukraińskich i polskich antologiach i almanachach.
Członkini kolegium redakcyjnego czasopisma literacko-artystycznego „Dzwin” (Lwów).
Switłana Bresławska jest uczestniczką odbywających się w Polsce międzynarodowych festiwali literackich: Galicyjska Literacka Jesień (2016, 2018, 2019), Poeci bez Granic (Wrocław/Polanica-Zdrój, 2017–2019, 2021–2023), festiwalu literacko-artystycznego Literacka Warta nad Czeremoszem (2019), festiwalu XXVIII Pomorska Wiosna Literacka (2022), Stolica Języka Polskiego (Szczebrzeszyn, Zamość, 2025), konferencji międzynarodowej Jak podanie ręki (Poznań, 2018, 2021–2023).
Od ostatnich dni lutego 2022 współpracowała z grupą tłumaczy-wolontariuszy Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W tym czasie przetłumaczyła z polskiego na język ukraiński książki: Baśnie na każdy dzień Józefa Herolda (2022), Realistyczne obrazy Aresa Chadzinikolau (2022), Legendy Poznania Andrzeja Sikorskiego (2022), Dziadek i niedźwiadek Łukasza Wierzbickiego (2022), Arbuz i Pchełka, czyli wielkie wyprawy w Wielkopolskę Maliny Prześlugi (2023), Rehabilitacja Małgorzaty Jańczak (2023); artykuły Witolda Gombrowicza O literaturze polskiej, Artura Sandauera Rzeczywistość zdegradowana. Rzecz o Brunonie Schulzu.
Wspólnie z Piotrem Prokopiakiem zrealizowała projekt Jestem z Drohobycza / Я – з Дрогобича (2022) z okazji 130. rocznicy urodzin Brunona Schulza. W skład książki weszły wiersze Jerzego Ficowskiego, Tadeusza Różewicza, Łucji Dudzińskiej, Piotra Prokopiaka oraz artykuły poświęcone pamięci genialnego polskojęzycznego pisarza, rysownika i malarza i opowiadanie Brunona Schulza Undula – wszystkie teksty w tłumaczeniu Switłany Bresławskiej.
W ramach rezydencji Instytutu literatury w Krakowie przetłumaczyła powieść Stanisława Ignacego Witkiewicza Nienasycenie oraz zbiór artykułów Witkacy. Drapieżny umysł wydany przez Instytut Witkacego (2023), 11 dramatów Witkacego, a także zbiór esejów Leszka Szarugi Ukraiński kalejdoskop (2023).
Współpracuje z Instytutem Witkacego w Warszawie, promując twórczość Stanisława Ignacego Witkiewicza. Publikuje artykuły na temat jego twórczości Witkacego i organizuje prezentacje jego książek w Ukrainie. Opublikowano obszerny wywiad ze Switłaną Bresławską, jako pierwszą tłumaczką utworów Witkacego Pożegnanie jesieni i Nienasycenie na język ukraiński.
Nagrody i wyróżnienia Laureatka miasta Iwano-Frankiwsk w dziedzinie poezji (2016) oraz w dziedzinie przekładu (2018). Za wybitne zasługi wyróżniona Honorową odznaką ZLP (2021). Uhonorowanа srebrnym medalem „Labor Omnia Vincit” przez Towarzystwo im. Hipolita Cegielskiego w Poznaniu (2023) za krzewienie idei pracy organicznej i działalność w interesach Polskiego państwa i narodu.
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego nadał jej odznaczenie „Zasłużony dla Kultury Polskiej” (2024).
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Członkowie Związku Literatów Polskich (III Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie urodzeni w Kałuszu Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej” Kategoria:Tłumacze literatury polskiej Kategoria:Ukraińscy pisarze Kategoria:Ukraińscy tłumacze Kategoria:Urodzeni w 1969