406 mm armata morska Mark 7 – amerykańskie działo kalibru 406 mm o długości lufy 50 kalibrów zainstalowane w trzech trzylufowych wieżach na pancernikach USS „Iowa” (BB-61), „New Jersey” (BB-62), „Missouri” (BB-63) i „Wisconsin” (BB-64), przeznaczone także do instalacji na nigdy nieukończonych pancernikach „Illinois” i „Kentucky”. Zamontowane miały zostać także w pancernikach „Montana”, „Ohio”, „Maine”, „New Hampshire” i „Louisiana”, pod które jednak nigdy nie położono stępki.
W stosunku do wcześniejszych dział 406 mm L/50 Mark 2 i Mark 3 używanych na pancernikach typu South Dakota z 1920 roku, Mark 7 odróżniał się wewnętrznie krótszą komorą nabojową o pojemności 442,5 dm³, zamiast 491,6 dm³. Prototyp działa Mk 7 oznaczony był pierwotnie jako działo Mk D/O, które to oznaczenie zostało później zmienione na Mk 3 Mod 1, podczas gdy eksperymentalna wersja ostatecznej konfiguracji została oznaczona Mark 7/A.
+ Specyfikacja wieży Masa wieży bez amunicji 1728-1735 ton Średnica ścieżki obrotu 10,49 metra Średnica wewnętrzna barbety 11,35 metra Odległość między osiami dział 2,97 metra Odrzut 122 cm Maksymalna prędkość elewacji 12° /sek Maksymalna prędkość obrotu 4° /sek Cykl odpalenia 30 sekund Opancerzenie front: 500 (432+68) mm, boki: 241 mmtył: 305 mm, strop: 184 mm
Bibliografia
Kategoria:Amerykańskie działa okrętowe Kategoria:Amerykańska broń artyleryjska II wojny światowej