– japoński skoczek narciarski. Srebrny medalista olimpijski ze skoczni dużej indywidualnie, a także brązowy medalista ze skoczni normalnej indywidualnie i w drużynie mieszanej z 2026. Brązowy medalista indywidualnie i złoty w drużynie mistrzostw świata w lotach narciarskich z 2026. Trzeci zawodnik klasyfikacji generalnej Letniego Grand Prix 2023. Medalista mistrzostw kraju.

Skoczkiem narciarskim był również jego ojciec, Manabu Nikaidō.

Przebieg kariery Do 2022 W FIS Cupie zadebiutował 17 września 2016 w Hinterzarten, zajmując 62. miejsce. Pierwsze punkty tego cyklu zdobył w styczniu 2017 w Eau Claire, gdzie zajął 17. i 13. pozycję. Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów 2017, na których był 29. indywidualnie i 4. w drużynie męskiej. W lipcu 2017 zadebiutował w Letnim Pucharze Kontynentalnym, zajmując 48. miejsce w zawodach w Kranju. W grudniu 2017 w swoim pierwszym starcie w zimowej edycji Pucharu Kontynentalnego został zdyskwalifikowany. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2018 zajął 52. pozycję indywidualnie.

We wrześniu 2018 dwukrotnie zwyciężył w konkursach FIS Cupu w Râșnovie. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2019 zajął 4. miejsce w drużynie męskiej i 7. w mieszanej. 25 stycznia 2020 zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Kontynentalnego dzięki zajęciu 18. miejsca w Sapporo. 1 lutego 2020 w zawodach na tej samej skoczni zadebiutował w Pucharze Świata, zajmując 35. pozycję. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2020 indywidualnie był 14., w drużynie męskiej 5., a w zespole mieszanym zajął 9. miejsce, zaś w 2021 był 6. zarówno indywidualnie, jak i w drużynie męskiej. W sezonie 2021/2022 w Pucharze Kontynentalnym najwyżej sklasyfikowany był na 4. miejscu latem i na 9. zimą.

Sezon 2022/2023 We wrześniu 2022 po raz pierwszy w karierze stanął na podium zawodów Letniego Pucharu Kontynentalnego, zajmując dwukrotnie 2. pozycję w Lillehammer. 17 września 2022 odniósł zwycięstwo w zawodach indywidualnych Letniego Grand Prix w Râșnovie.

5 listopada 2022 zajął 28. miejsce w inaugurujących Puchar Świata 2022/2023 zawodach w Wiśle, zdobywając pierwsze w karierze punkty tego cyklu. W dalszej części sezonu regularnie występował w PŚ, a w najlepszej trzydziestce znalazł się jeszcze sześć razy. Najwyżej klasyfikowany był na 14. pozycji, którą zajął 14 stycznia 2023 w Sapporo. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2023. Indywidualnie był 43. na skoczni normalnej i 32. na dużej, a w drużynie męskiej zajął 7. miejsce.

Sezon 2023/2024 Wziął udział we wszystkich konkursach Letniego Grand Prix 2023, sześciokrotnie kończąc je w pierwszej dziesiątce. Raz stanął na podium, konkurs w Râșnovie 23 września kończąc na 2. pozycji. Cały cykl ukończył na 3. miejscu w klasyfikacji generalnej, zdobywając 315 punktów.

W sezonie 2023/2024 Pucharu Świata regularnie zdobywał punkty. 21 stycznia 2024 po raz pierwszy w karierze ukończył zawody cyklu w najlepszej dziesiątce, zajmując 10. lokatę w Zakopanem. Wystąpił następnie na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2024, na których indywidualnie był 30. po dyskwalifikacji w drugiej serii, a w zawodach drużynowych zajął 5. miejsce. 18 lutego w Sapporo zajął najwyższą w sezonie, 7. pozycję w zawodach Pucharu Świata. W klasyfikacji generalnej cykl ukończył na 22. miejscu z 449 punktami.

Sezon 2024/2025 W Letnim Grand Prix 2024 raz stanął na podium, 22 września zajmując 2. miejsce w Râșnovie.

W sezonie 2024/2025 Pucharu Świata osiągał podobne wyniki, co w poprzednim. Łącznie siedmiokrotnie zajmował lokaty w czołowej dziesiątce zawodów indywidualnych. Najwyżej sklasyfikowany był na 6. pozycji, którą zajął 8 grudnia 2024 w Wiśle. Sezon ukończył na 19. miejscu w klasyfikacji generalnej z 444 punktami. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2025. Indywidualny konkurs na skoczni normalnej ukończył na 22., a na skoczni dużej – na 42. lokacie, zaś zarówno w drużynie mieszanej, jak i męskiej zajął 5. pozycję.

Sezon 2025/2026 W Letnim Grand Prix 2025 podobnie jak rok wcześniej raz stanął na podium, wrześniowe zawody w Râșnovie kończąc na 3. miejscu.

Puchar Świata 2025/2026 Nikaidō rozpoczął 20. pozycją w Lillehammer, która okazała się dla niego najniższą w całym sezonie, w którym regularnie zajmował w cyklu lokaty w pierwszej dziesiątce. 29 listopada 2025 ukończył na 2. miejscu jednoseryjny konkurs Pucharu Świata w Ruce, po raz pierwszy stając na podium indywidualnych zawodów cyklu. 14 grudnia powtórzył ten wynik w dwuseryjnym konkursie w Klingenthal, a 20 grudnia był 3. w Engelbergu. 4 stycznia 2026 w zawodach Turnieju Czterech Skoczni w Innsbrucku odniósł pierwsze w karierze indywidualne zwycięstwo w Pucharze Świata. Po raz kolejny na podium cyklu stanął 17 stycznia w Sapporo, gdzie zajął 3. pozycję. Wystąpił następnie na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2026 w Oberstdorfie. Zdobył tam brązowy medal w zawodach indywidualnych, a także złoty w konkursie drużynowym, w którym wystąpił wraz z Ryōyū Kobayashim, Tomofumim Naitō i Naokim Nakamurą.

Na przełomie stycznia i lutego 2026 dwukrotnie zajął 2. lokatę w zawodach Pucharu Świata w Willingen. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2026. Indywidualnie na skoczni normalnej zdobył brązowy medal ex aequo z Gregorem Deschwandenem, zaś na dużym obiekcie prowadził po pierwszej serii, a ostatecznie zdobył srebro, ze zwycięzcą, Domenem Prevcem, przegrywając o 6,8 punktu. Brązowy medal zdobył też w drużynie mieszanej, w której wystąpił z Kobayashim, Nozomi Maruyamą i Sarą Takanashi, a w drużynie męskiej zajął 6. pozycję.

28 lutego 2026, gdy wybuchła wojna na Bliskim Wschodzie, znajdował się w Dubaju, będąc w trakcie podróży z Japonii do Europy. W efekcie na tydzień utknął w tym mieście i nie wystąpił w trzech konkursach Pucharu Świata. W marcowych zawodach cyklu raz stanął na podium, zajmując 2. miejsce w pierwszym konkursie w Planicy. Ostatecznie sezon 2025/2026 Pucharu Świata ukończył na 4. pozycji ze 1109 punktami, o 50 za trzecim Danielem Tschofenigiem.

Mistrzostwa Japonii Stawał na podium mistrzostw Japonii. Na dużej skoczni zdobył złoty medal w 2023 i 2025, srebrny w 2024 oraz brązowy w 2022, zaś na normalnym obiekcie zdobył złoto w 2022.

Igrzyska olimpijskie Indywidualnie 2026 Mediolan-Cortina/Predazzo–brązowy medal (K-98), srebrny medal (K-128)

Drużynowo 2026 Mediolan-Cortina/Predazzo–brązowy medal (drużyna mieszana/K-98)Skład zespołu: Nozomi Maruyama, Ryōyū Kobayashi, Sara Takanashi i Ren Nikaidō, 6. miejsce (duety/K-128)Skład zespołu: Ren Nikaidō i Ryōyū Kobayashi

Starty R. Nikaidō na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca3.15px9 lutego2026 PredazzoGiuseppe Dal BenK-98HS-107indywid. 101,0 m106,5 m266,0 pkt8,1 pktPhilipp Raimund3.15px10 lutego2026 PredazzoGiuseppe Dal BenK-98HS-107druż. miesz.103,0 m101,0 m1034,0 pkt (275,1 pkt)35,2 pktSłowenia2.15px14 lutego2026 PredazzoGiuseppe Dal BenK-128HS-141indywid.140,0 m136,5 m295,0 pkt6,8 pktDomen Prevc6.16 lutego2026 PredazzoGiuseppe Dal BenK-128HS-141duety131,5 m131,0 m535,2 pkt (267,6 pkt)33,5 pktAustria

Mistrzostwa świata Indywidualnie 2023 Planica–43. miejsce (K-95), 32. miejsce (K-125)2025 Trondheim–22. miejsce (K-94), 42. miejsce (K-124)

Drużynowo 2023 Planica–7. miejsce (K-125)Skład zespołu: Naoki Nakamura, Junshirō Kobayashi, Ren Nikaidō i Ryōyū Kobayashi2025 Trondheim–5. miejsce (drużyna mieszana/K-124)Skład zespołu: Yūki Itō, Ren Nikaidō, Sara Takanashi i Ryōyū Kobayashi, 5. miejsce (K-124)Skład zespołu: Ren Nikaidō, Yukiya Satō, Naoki Nakamura i Ryōyū Kobayashi

Starty R. Nikaidō na mistrzostwach świata – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca43.25 lutego2023 PlanicaSrednja skakalnicaK-95HS-102indywid.91,5 m–105,9 pkt155,9 pktPiotr Żyła32.3 marca2023 PlanicaBloudkova velikankaK-125HS-138indywid.121,5 m–110,2 pkt177,3 pktTimi Zajc7.4 marca2023 PlanicaBloudkova velikankaK-125HS-138druż.118,0 m124,0 m1011,0 pkt (249,1 pkt)167,9 pktSłowenia22.2 marca2025 TrondheimGranåsenK-94HS-102indywid.99,5 m96,5 m223,8 pkt41,7 pktMarius Lindvik5.5 marca2025 TrondheimGranåsenK-124HS-138druż. miesz.123,0 m117,0 m785,8 pkt (210,8 pkt)234,6 pktNorwegia5.6 marca2025 TrondheimGranåsenK-124HS-138druż.122,0 m123,5 m965,2 pkt (229,3 pkt)115,6 pktSłowenia42.8 marca2025 TrondheimGranåsenK-124HS-138indywid.113,5 m–98,0 pkt203,8 pktDomen Prevc

Mistrzostwa świata w lotach Indywidualnie 2024 Tauplitz–30. miejsce 2026 Oberstdorf–brązowy medal

Drużynowo 2024 Tauplitz–5. miejsceSkład zespołu: Ren Nikaidō, Naoki Nakamura, Junshirō Kobayashi i Ryōyū Kobayashi 2026 Oberstdorf–złoty medalSkład zespołu: Ryōyū Kobayashi, Tomofumi Naitō, Naoki Nakamura i Ren Nikaidō

Starty R. Nikaidō na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca30.26–27 stycznia2024 TauplitzKulmK-200HS-235indywid.194,0 m178,5 m–Seria konkursowa została odwołana.342,1 pkt305,3 pktStefan Kraft5.28 stycznia2024 TauplitzKulmK-200HS-235druż.214,0 m206,5 m1493,0 pkt (378,2 pkt)122,4 pktSłowenia3.23–24 stycznia2026 Oberstdorfim. Heiniego KlopferaK-200HS-235indywid.230,5 m224,5 m221,5 m220,0 m842,4 pkt63,0 pktDomen Prevc1.25 stycznia2026 Oberstdorfim. Heiniego KlopferaK-200HS-235druż.212,5 m229,0 m1569,6 pkt (397,2 pkt)–

Mistrzostwa świata juniorów Indywidualnie 2017 Park City–29. miejsce2018 Kandersteg–52. miejsce2020 Oberwiesenthal–14. miejsce2021 Lahti–6. miejsce

Drużynowo 2017 Park City–4. miejsceSkład zespołu: Masamitsu Itō, Riki Kurita, Ren Nikaidō i Yūken Iwasa2019 Lahti–4. miejsceSkład zespołu: Tatsunao Kobayashi, Ren Nikaidō, Kaito Nishimori i Yūken Iwasa, 7. miejsce (drużyna mieszana)Skład zespołu: Rio Setō, Ren Nikaidō, Shihori Ōi i Yūken Iwasa2020 Oberwiesenthal–5. miejsceSkład zespołu: Ryūsei Ikeda, Sōta Kudō, Ren Nikaidō i Shinnosuke Fujita, 9. miejsce (drużyna mieszana)Skład zespołu: Rio Setō, Ryūsei Ikeda, Ayuka Kamoda i Ren Nikaidō2021 Lahti–6. miejsceSkład zespołu: Sōta Kudō, Tatsunao Kobayashi, Daimatsu Takehana i Ren Nikaidō

Starty R. Nikaidō na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca29.1 lutego2017 Park CityUtah Olympic ParkK-90HS-100indywid.85,0 m87,5 m224,9 pkt38,3 pktViktor Polášek4.3 lutego2017 Park CityUtah Olympic ParkK-90HS-100druż.83,0 m87,0 m870,2 pkt (206,3 pkt)62,1 pktSłowenia52.1 lutego2018 KanderstegLötschberg-SchanzeK-95HS-106indywid.83,5 m–74,9 pkt216,5 pktMarius Lindvik4.26 stycznia2019 LahtiSalpausselkäK-90HS-100druż.89,5 m86,0 m908,8 pkt (218,6 pkt)70,9 pktNiemcy7.28 stycznia2019 LahtiSalpausselkäK-90HS-100druż. miesz.87,5 m89,0 m932,9 pkt (229,0 pkt)51,5 pktRosja14.5 marca2020 OberwiesenthalFichtelbergschanzenK-95HS-105indywid.96,0 m98,5 m195,9 pkt42,4 pktPeter Resinger5.7 marca2020 OberwiesenthalFichtelbergschanzenK-95HS-105druż.95,0 m97,0 m759,2 pkt (208,0 pkt)141,1 pktSłowenia9.8 marca2020 OberwiesenthalFichtelbergschanzenK-95HS-105druż. miesz.97,0 m–407,0 pkt (121,8 pkt)616,3 pktAustria6.11 lutego2021 LahtiSalpausselkäK-90HS-100indywid.95,5 m93,0 m250,8 pkt13,1 pktNiklas Bachlinger6.12 lutego2021 LahtiSalpausselkäK-90HS-100druż.91,5 m94,5 m827,4 pkt (247,1 pkt)158,8 pktAustria

Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej SezonMiejsce2022/202343.2023/202422.2024/202519.2025/20264.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy1.4 stycznia2026 InnsbruckBergiselK-120HS-128131,0 m128,0 m276,5 pkt* TCS 2025/2026

Miejsca na podium Sezon PŚ1. miejsce2. miejsce3. miejsceRazem2019/2020––––2022/2023––––2023/2024––––2024/2025––––2025/20261528Suma1528

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie