Penny Mordaunt, właśc. Penelope Mary Mordaunt (ur. 4 marca 1973 w Torquay) – brytyjska polityczka, członkini Partii Konserwatywnej. Od 2010 do 2024 posłanka do Izby Gmin z okręgu Portsmouth North.
Życiorys Młodość i wykształcenie Pochodzi z rodziny o tradycjach wojskowych. Imię Penelope, które otrzymała, nawiązuje do okrętu HMS Penelope. Gdy miała 15 lat, jej matka zmarła na nowotwór, wkrótce nowotwór zdiagnozowano także u jej ojca, którego zdołano wyleczyć. Choroba i śmierć w rodzinie spowodowała problemy finansowe. By móc kontynuować naukę, Penny pracowała fizycznie w fabryce Johnson & Johnson, a także jako asystentka iluzjonisty.
W 1995 ukończyła studia z dziedziny filozofii na University of Reading. W roku poprzedzającym studia oraz w trakcie rocznej przerwy w nauce pracowała w rumuńskich sierocińcach.
Działalność polityczna W latach 90. działała w młodzieżowym skrzydle Partii Konserwatywnej ().
W 2005 bez powodzenia starała się o mandat poselski w okręgu Portsmouth North. Mandat w tym samym okręgu zdobyła w 2010, uzyskując następnie reelekcję w 2015, 2017 i 2019. W pierwszym gabinecie Davida Camerona była podsekretarzem stanu do spraw decentralizacji (2014–2015), po wyborach parlamentarnych i utworzeniu przez Camerona kolejnego rządu objęła urząd podsekretarza stanu do spraw sił zbrojnych. W trakcie kampanii przed referendum w 2016, należała w Partii Konserwatywnej do grupy czołowych zwolenników wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej. W latach 2017–2019 w drugim gabinecie Theresy May pełniła funkcję ministra rozwoju międzynarodowego, a następnie od 1 maja do 24 czerwca 2019 ministra obrony Wielkiej Brytanii, jako pierwsza kobieta na tym stanowisku. W okresie 2018–2019 pełniła równolegle funkcję ministra równouprawnienia. Od 16 września 2021 do 6 września 2021 była ministrem stanu ds. polityki handlowej w Departamencie Handlu Międzynarodowego.
W lipcu 2022, w związku z ogłoszeniem przez Borisa Johnsona rezygnacji z funkcji premiera Wielkiej Brytanii oraz lidera Partii Konserwatywnej, zgłosiła swoją kandydaturę na lidera partii. Była typowana przez bukmacherów jako kandydat z największymi szansami na zwycięstwo, została jednak wyeliminowana w piątej turze głosowania.
6 września 2022 weszła w skład , obejmując urzędy przewodniczącej Izby Gmin i lorda przewodniczącego Rady. 10 września 2022 w Pałacu Św. Jakuba, jako pierwsza kobieta w historii, przewodniczyła , zwołanej w związku ze śmiercią królowej Elżbiety II i wstąpieniem na tron króla Karola III.
21 października 2022, po rezygnacji Liz Truss z funkcji liderki Partii Konserwatywnej, jako pierwsza ogłosiła zamiar ubiegania się o przywództwo w partii, lecz 24 października wycofała swoją kandydaturę. W powstałym następnego dnia , utrzymała te same stanowiska rządowe. 6 maja 2023 uczestniczyła w koronacji króla Karola III i królowej Kamili w Opactwie Westninsterskim. Jako pierwsza kobieta w historii w trakcie tej uroczystości dzierżyła , a następnie , co było szeroko komentowane m.in. w mediach społecznościowych i spotykało się z szerokim uznaniem.
Nie uzyskała reelekcji w wyborach w 2024. 5 lipca 2024, w następstwie dymisji premiera Rishiego Sunaka, zakończyła sprawowanie funkcji rządowych.
W czerwcu 2025 została odznaczona Orderem Imperium Brytyjskiego w klasie damy komandora (DBE).
Życie prywatne W 1999 wyszła za mąż za kolegę ze studiów Paula Murraya. Rok później małżeństwo zakończyło się rozwodem. Następnie (do 2016) pozostawała w związku z przedsiębiorcą i muzykiem Ianem Lyonem.
W 2014 uczestniczyła w drugiej programu Splash!, gdzie zajęła 12. miejsce.
Mieszka w Portsmouth.
Przypisy
Kategoria:Politycy Partii Konserwatywnej (Wielka Brytania) Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 2010–2015 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 2015–2017 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 2017–2019 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 2019–2024 Kategoria:Brytyjscy ministrowie obrony Kategoria:Ludzie związani z Portsmouth Kategoria:Urodzeni w 1973