thumb|Para pistoletów pojedynkowych thumb|Komplet pistoletów pojedynkowych z akcesoriami w pudełku thumb|Pojedynek Burr–Hamilton z użyciem pistoletów pojedynkowych
Pistolet pojedynkowy – pistolet służący do rozgrywania równoprawnego i dobrowolnego pojedynku, uzgodnionego przez przeciwników w celu rozstrzygnięcia sporu honorowego.
Charakterystyka Do pojedynków używano tylko jednostrzałowych pistoletów, które ładowane były przez lufę czarnym prochem i ołowianymi okrągłymi kulami w kalibrach od 12 do 17 milimetrów. Technicznie rzecz biorąc, pistolet do pojedynków rozwinął się od zamka kołowego, przez zamek skałkowy, aż po zamek kapiszonowy. Celność trafienia tej broni, która w większości miała gładkie, niegwintowane lufy, była niska na dużym dystansie. Z drugiej strony obrażenia od pocisków dużego kalibru były poważne i często kończyły się śmiercią kilka dni po pojedynku. Pistolety pojedynkowe w większości wykonywane były parami, jako komplet dla pojedynkowiczów.
Przebieg pojedynku W ciągu XVIII, a zwłaszcza XIX wieku stopniowo pojawiały się coraz bardziej szczegółowe zasady prowadzenia pojedynku, przekazywane najpierw ustnie, ale ostatecznie także pisemnie. Pojedynki na pistolety różniły się liczbą wymian (1, 2 lub 3) oraz ustalonym dystansem, który mógł wynosić od 15 do 100 kroków (około 11–74 metrów). Za obopólną zgodą można było również uzgodnić bardziej rygorystyczne warunki.
Zobacz też Polski kodeks honorowy
Przypisy
Kategoria:Pistolety Kategoria:Pojedynki