mały|320x320px|Trasa Rarawai-Kavanagasau Light Railway Transport kolejowy na Fidżi – zespół linii transportu szynowego, funkcjonujący w państwie Fidżi. Służy głównie transportowi trzciny cukrowej do młynów.
Transport towarowy Koleje wąskotorowe są wykorzystywane do transportu trzciny cukrowej z pól począwszy od 1876, kiedy to w posiadłości Selia Levu na wyspie Taveuni zbudowano 2,4 kilometra linii w trakcji konnej. Holmhurst Mill na Tavenui dysponował swoją siecią od 1882. Rozstaw szyn wynosił tam 762 mm (2 stopy i 6 cali). Na wyspie Mago wybudowano również podobny system. Większość linii trzcinowych na wyspach Viti Levu i Vanua Levu miała rozstaw szyn 610 mm (dwie stopy). Zastosowano trakcję parową, a później spalinową, z silnikami wysokoprężnymi. Większość linii i młynów trzcinowych została zbudowana przez australijskie przedsiębiorstwo Colonial Sugar Refining Company (CSR). W 1973, kiedy CSR wycofała się z Fidżi, koleje przejęła Fiji Sugar Corporation. Wiele z linii znajdowało się w pasie drogowym, na co miejsce zapewniał rząd Fidżi. Powszechne były mosty drogowo-kolejowe. W 1988 na Fidżi było 645 km stałych linii kolei trzcinowej, a w 2020 działało ponad 300 km.
Kopalnia Złota Emperor, w Vatukoula, w północnym Viti Levu, korzystała z podziemnych linii wąskotorowych o rozstawie 610 mm, z 21 lokomotywami bateryjnymi.
Linie wąskotorowe zostały zbudowane również w celu rekultywacji terenów w Suvie i Lautoka, budowy lotniska w Nadi (1941-1942), tunelowania systemu kanalizacyjnego Suvy, jak również dla elektrowni wodnej Monasavu w latach 80. XX wieku.
W pierwszych latach XXI wieku transport trzciny był przenoszony z kolei na drogi, co prowadziło do powstawania korków, a także problemów z zanieczyszczeniem środowiska i żądaniami przewoźników dotyczących dotowania importowanego paliwa. Z tego powodu rząd Fidżi zwrócił się do Fiji Sugar Corporation o odnowienie torowisk i parku taborowego oraz o wprowadzenie zachęt do transportowania trzciny koleją. Przyniosło to pożądane skutki - sieć (300 km) jest używana i odpowiada za co najmniej połowę całkowitej liczby transportowanej masy towarowej związanej z produkcją cukru.
Transport pasażerski mały|240x240px|Wnętrze wagonu pasażerskiego Coral Coast Railway Część kolei trzcinowych wykonywało przewozy pasażerskie, np. Free Train od 1915 realizujący jedno lub dwa połączenia tygodniowo z Lautoki do Kavanagasau i Rarawai na linii Rarawai–Kavanagasau Light Railway. Usługa ta została zlikwidowana w 1973. W latach 70. XX wieku ośrodek wypoczynkowy na wyspie Malololailai w Zatoce Nadi zbudował krótki tramwaj łączący lotniskowy pas startowy z kompleksem wypoczynkowym, o rozstawie 610 mm. Coral Coast Railway Company, na Viti Levu, od 1986 obsługuje kolejowe wycieczki na plażę Natadola (16 km), a także do Sigatoka.
Turystyczny pociąg pasażerski kursował z plaży Cuvu na południowym wybrzeżu Viti Levu co najmniej do połowy 2010, ale prawdopodobnie został zastąpiony elektrycznymi drezynami rowerowymi.
W 1884 przedsiębiorstwo Levuka Tramway Company obsługiwała tramwaj o rozstawie 762 mm w ulicach Levuka, głównie aby połączyć magazyny z nabrzeżami. Podobne tramwaje zbudowano w Suvie w latach 80. XIX wieku, a oficjalnie uruchomiono je w 1891. Oba miały trakcję konną.
W 2013 władze Fidżi wspominały o budowie kolei podmiejskiej w Sigatoka, która miała zostać zrealizowana do 2016.
Przypisy
Bibliografia
Cane Train: The Sugar-cane Railways of Fidżi, Peter Dyer, Peter Hodge, 1988, New Zealand Railway and Locomotive Society, Wellington, Balloon Stacks and Sugar Cane, Peter Dyer, Peter Hodge, 1961, New Zealand Railway and Locomotive Society, Wellington
Kategoria:Historia Fidżi Kategoria:Transport na Fidżi Fidżi