Ignacy FidoW ewidencji urzędników Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Ignaz Fido”. (ur. ok. 1846, zm. 27 maja 1923 w Sanoku) – polski sędzia, c. k. radca dworu.
Życiorys Urodził się około 1846. W okresie zaboru austriackiego wstąpił do służby krajowej. Od około 1873 do około 1874 figurował na liście urzędników c. k. starostw jako prowizorycznym adjunktem konceptowym w C. K. Namiestnictwie we Lwowie. Następnie przeszedł do służby sądowniczej od około 1873 do około 1874 był auskultantem w C. K. Sądzie Obwodowym w Złoczowie. Potem został zatrudniony w C. K. Sądzie Powiatowym w Mielnicy, gdzie od około 1874 był auskultantem, od około 1875 do około 1881 adjunktem i jednocześnie sędzią dla spraw drobnych<•<••••. Następnie, od około 1881 był adjunktem w C. K. Sądzie Powiatowym w Brzeżanach••, od około 1884 do około 1889 w C. K. Sądzie Obwodowym w tym mieście••<•. Od około 1889 do około 1896 był sędzią w C. K. Sądzie Powiatowym w Rohatynie••••••. Od około 1896 do około 1902 był radcą w C. K. Sądzie Obwodowym w Przemyślu•••••. Jednocześnie w tym latach pełnił funkcję asesora w tamtejszym C. K. Sądzie Powiatowym dla Spraw Dochodów Skarbowych•••••.
Od około 1902 do około 1905 był wiceprezydentem C. K. Sądu Obwodowego w Brzeżanach, od około 1903 wiceprezydentem C. K. Sądu Obwodowego w Kołomyi•••. Stamtąd około 1906 w charakterze radcy dworu został przydzielony do C. K. Sądu Najwyższego i Kasacyjnego w Wiedniu (K. K. Oberster Gerichts- und Kassationshof in Wien) i pracował tam w kolejnych latach•••••••. U kresu istnienia monarchii Austro-Węgier pod koniec I wojny światowej (1917/1918) był drugim w kolejności na liście radców dworu w Sądzie Najwyższym i otrzymał w tym czasie tytuł i charakter prezydenta senatu. Podczas pracy w Wiedniu jednocześnie od około 1913 był tam członkiem ławnikiem w C. K. Sądzie Najwyższym w Sprawach Dochodów Skarbowych (K. K. Oberstes Gefälls-Gericht) jako wyznaczony z C. K. Sądu Najwyższego••••.
Zmarł 27 maja 1923 w Sanoku w wieku 77 lat. Został pochowany na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku 28 maja 1923. Od około 1885 był żonaty z Teodorą z domu Mossor. W Sanoku do końca życia żył także Paweł Mossor (1831–1924), także radca dworu w wiedeńskim Sądzie Najwyższym.
Odznaczenia austro-węgierskie Krzyż Kawalerski Orderu Leopolda (1913) Medal Honorowy za Czterdziestoletnią Wierną Służbę (przed 1913) Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych (przed 1905) Krzyż Jubileuszowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych (przed 1909)
Przypisy
Kategoria:Ludzie związani z Brzeżanami Kategoria:Ludzie związani z Mielnicą Podolską Kategoria:Ludzie związani z Przemyślem Kategoria:Ludzie związani z Rohatynem Kategoria:Ludzie związani z Wiedniem Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Sanoku Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Jubileuszowym dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Honorowym za Czterdziestoletnią Wierną Służbę Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Jubileuszowym Pamiątkowym dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Leopolda (Austria) Kategoria:Sędziowie galicyjscy Kategoria:Urodzeni w XIX wieku Kategoria:Zmarli w 1923