Hermann von Colard (ur. 11 lutego 1857 w Stanisławowie, zm. 8 kwietnia 1916 w BiałejZgon Namiestnika) – austro-węgierski generał piechoty i wojskowy gubernator (namiestnik) Galicji w latach 1915-1916.

Życiorys Ukończył gimnazjum niemieckie we Lwowie. Wybrał karierę wojskową, był słuchaczem Akademii Wojskowej w St. Pölten (1872) i Terezjańskiej Akademii Wojskowej w Wiener Neustadt (1876)Colard, Hermann von (1857-1916), General und Statthalter [in:} Biographisches Lexikon 1815–1950, Wiedeń 1957, tom I, str. 150.. Następnie służył jako podporucznik (1876) a 1881 jako porucznik w 10. Pułku Piechoty. Po ukończeniu Szkoły Wojennej w Wiedniu w 1883 r. przeniesiony do sztabu brygady, a następnie korpusu, gdzie otrzymał awans na kapitana sztabu armii austriackiej (1886). Następnie szef sztabu 100. pułku piechoty w Krakowie (1886-1889), oficer sztabu korpusu w Wiedniu (1889-1891), oficer sztabowy, a od 1895 r. jako major szef sztabu 15. korpusu piechoty w Sarajewie (1891-1897). Od 1897 służył w 24. pułku piechoty we Lwowie, od 1898 r. dowodził nim (1898-1905). W 1898 mianowany pułkownikiem, a w 1905 generał majorem był dowódcą 6. Brygady Piechoty w Salzburgu (1905-1908), a potem dowódcą 24. dywizji piechoty w Przemyślu (1908-1910), a od 1911 komendantem twierdzy Przemyśl. Następnie prezes Najwyższego Sądu Wojskowego (1914-1915). Od 1909 r. Feldmarschalleutnant (feldmarszałek porucznik). W 1914 otrzymał godność tajnego radcy dworu austriackiego i był prezydentem Najwyższego Trybunału Wojskowego (1914-1915). Namiestnik Królestwa Galicji i Lodomerii (21 sierpnia 1915 - 8 kwietnia 1916), powołany na to stanowisko 20 lipca 1915, co w prasie galicyjskiej tak skomentowano:

13 września został baronem (Freiherr)Twierdza Przemyśl - Hermann von Colard [dostęp 9.06.2023]. Generał von Colard zmarł nagle podczas pobytu w Białej. Wcześniej był chory na arteriosklerozę i planowano wysłanie go na leczenie do Wiednia, lecz w wyniku pogarszającego się stanu zdrowia namiestnika pomysł ten porzucono. Hermann von Colard zmarł ok. 6 nad ranem w obecności żony i córki. Wcześniej zażyczył sobie być pogrzebanym na cmentarzu w Wiener Neustadt, dokąd przewieziono trumnę z jego zwłokami i gdzie 12 kwietniaIlustrowany Kuryer Codzienny nr 102 z 10 kwietnia 1916, str. 5 odbył się pogrzeb, poprzedzony wcześniejszymi uroczystościami żałobnymi w Białej. Prasa galicyjska doniosła, iż przed śmiercią gen. von Colard głośno przeżegnał się po polsku. Jego następcą na stanowisku wojskowego gubernatora (namiestnika) Galicji został Karl Georg Huyn.

Rodzina Pochodził ze starej francuskiej rodziny szlacheckiej, która przeniosła się podczas wojny trzydziestoletniej do Austrii. Był synem starosty ze StanisławowaJerzy Z. Pająk, Od autonomii do niepodległości. Kształtowanie się postaw politycznych i narodowych społeczeństwa Galicji w warunkach Wielkiej Wojny 1914-1918, Kielce 2012, s. 161. Ożenił się z Paulą Oesterreicher (1867-1931), spokrewnioną ze znana polską rodziną Estreicherów, z którą miał córkę Alice (1889-1960) i syna Guido (1894-1983). Po śmierci von Colarda cesarz Karol I nadał w 1917 wdowie po nim i jego dzieciom tytuł barona.

Odznaczony

Order Leopolda 1 klasy Order Żelaznej Korony 3 klasy (1902) Krzyż Orderu Franciszka Józefa (1915)

Przypisy

Bibliografia Hermann von Colard (j. ang.) Colard, Hermann von (1857-1916), General und Statthalter [in:} Biographisches Lexikon 1815–1950, Wiedeń 1957, tom I, str. 150.

Linki zewnętrzne Fotografia gen. von Colarda w zbiorach Austriackiego Archiwum Narodowego

Kategoria:Namiestnicy Królestwa Galicji i Lodomerii Kategoria:Odznaczeni Orderem Leopolda (Austria) Kategoria:Odznaczeni Orderem Franciszka Józefa Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Żelaznej Kategoria:Tajni radcy (zabór austriacki) Kategoria:Twierdza Przemyśl Kategoria:Urodzeni w 1857 Kategoria:Zmarli w 1916 Kategoria:Ludzie urodzeni w Stanisławowie