Święto Welesa, Welesowe, Dzień Welesa – święto ku czci słowiańskiego boga Welesa, obchodzone przez rodzimowierców słowiańskich w lutym.
Zwyczaje W trakcie święta zanosi się modły do Welesa o opiekę nad zwierzętami gospodarskimi oraz o zdrowie, składając ofiary z mleka, kości wołowych, ziół, miodu pitnego i maku. Ważną częścią święta jest biesiada odbywająca się w pobliżu miejsca kultowego (np. świątyni), w trakcie której surowo zabronione jest spożywanie mięsa cielęcego. Głównym daniem spożywanym w trakcie Welesowego jest obficie przyprawiana tłuszczem kasza.
Obchodom towarzyszy często organizacja rytualnych walk, a także tańce, śpiewy, zabawy podkoziołkowe czy zapustne formy kolędowania. Niekiedy podczas święta pojawia się postać Zapusta, stanowiącego reprezentację przybysza z zaświatów.
Święto obchodzi się w okolicach 11, 15 lub 24 lutego.
W warszawskim Domu Kultury Świt od 2017 odbywa się Ogólnopolskie Święto Welesa, organizowane przez Stowarzyszenie Rodzimowierców Pomorskich „Jantar” oraz gromadę Drzewo Przodków przy współpracy z Wioską Żywej Archeologii, którego stałym elementem są wykłady oraz panele dyskusyjne.
Pochodzenie święta thumb|Święty Błażej z bydłem Podobnie jak inne święta rodzimowiercze, dzień Welesa oparty jest na folklorze. W myśl popularnej wśród rodzimowierców ukraińskich koncepcji Borysa Uspieńskiego, zgodnie z którą kult świętego Błażeja jest schrystianizowaną formą kultu tego boga, w ludowej obrzędowości chrześcijańskiej świętu Welesa odpowiada dzień świętego Błażeja. W tradycji prawosławnej święty Błażej jest opiekunem bydła, a jego święto wypada 11/24 lutego; wierzy się również, że zwycięża on nad Zimą-Marzanną. Z kolei w tradycji katolickiej święty patronuje chorobom gardła, a w jego dzień święci się mające od nich chronić jabłka oraz świece zwane błażejkami; wypada ono 3 lutego. Kawałki jabłek poświęconych w dzień św. Błażeja dawano niegdyś również bydłu.
Zobacz też Gromnica w tradycji Słowian święto Peruna
Uwagi
Przypisy . . . .
Bibliografia
Kategoria:Święta słowiańskie