Jacovce – wieś (obec) na Słowacji, w kraju nitrzańskim, w powiecie Topolczany na Nizinie Naddunajskiej.
Położenie Wieś leży na skraju Niziny Naddunajskiej, przylegającym od południowego wschodu do grupy Gór Inowieckich, w jej części zwanej Pogórzem Naddunajskim, ok. 4 km na północny zachód od centrum Topolczan. Zabudowania znajdują się w dolinie rzeczki Chotiny oraz na niskim dziale wodnym między Chotiną a jej dopływem Slivnicą.
Historia Wspominana po raz pierwszy pisemnie w dokumencie kapituły nitrzańskiej w 1255 r. jako Ieche. Była wówczas własnością niejakiego RadošaPetrovič Daniel, Petrovič Jozef i in.: Považský Inovec. Turistický sprievodca ČSSR č. 24, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1986, s. 201. Następnie, od końca XIII w. należała do "państwa" feudalnego Topolczany, którym władał wówczas Mateusz Czak. Po jego śmierci wieś była królewszczyzną, a do "państwa" topolczańskiego wróciła w 1389 r. W XIV w. zbudowano we wsi kościół, który od 1550 r. należał do protestantów. Do katolików wrócił już w 1624 roku dzięki zabiegom hrabiny Katarzyny Forgáčowej. Przez następne dziesięciolecia wieś była ciągle zagrożona przez Turków: w 1663 r. ich zagon dostał się doliną Nitry aż do JacovecWg strony wsi.
W XVIII w. wieś należała do kapituły nitrzańskiej. Jej mieszkańcy zajmowali się rolnictwem i rozmaitymi rzemiosłami wiejskimi: kowalstwem, murarstwem, młynarstwem, rzeźnictwem i in. Rozpowszechnione było sadownictwo i produkcja owocowych destylatów: w 1755 r. wszystkie gospodarstwa zadeklarowały posiadanie "kotlików" do produkcji "palenki". Kilkakrotnie wieś nawiedzały zarazy i epidemie. M. in. podczas fali cholery w latach 1830-1832 zmarło w Jacovcach 169 osób. Po ustąpieniu zarazy szybko rosła liczba ludności wsi: w roku 1869 żyło tu 700 mieszkańców, w roku 1880 było ich 827, w roku 1900 już 990, zaś w roku 1910 aż 1102.
W 1976 r. Jacovce włączono w granice administracyjne Topolczan. Niezależność odzyskały w 1990 r. Przypisy
Kategoria:Miejscowości w powiecie Topolczany