Iwan Atanasow Rusew (, ur. 27 listopada 1872 w Szumenie, zm. 1 lutego 1945 w Sofii) – bułgarski wojskowy i polityk, generał major, minister spraw wewnętrznych i opieki zdrowotnej Carstwa Bułgarii (1923), deputowany do Zwyczajnego Zgromadzenia Narodowego 21. (1923–1927), 22. (1927–1931), 23. (1931–1934) i 25. (1940–1944) kadencji.
Życiorys Był synem Atanasa Rusewa. W 1892 ukończył szkołę wojskową w Sofii w stopniu podporucznika i otrzymał przydział do 7 presławskiego pułku piechoty. W 1895 uzyskał awans na stopień porucznika i rozpoczął studia w Mikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego w Petersburgu. Po ukończeniu studiów w 1900 uzyskał awans na kapitana i powrócił do kraju. Pracował w sekcji operacyjnej sztabu armii. Po awansie na stopień podpułkownika w 1910 objął stanowisko szefa sztabu 9 pleweńskiej dywizji piechoty, skąd trafił do szkoły oficerów rezerwy.
W czasie I i II wojny bałkańskiej pełnił funkcję szefa sztabu 8 tundżańskiej dywizji piechoty. W listopadzie 1913 po awansie na stopień pułkownika przeniesiony do II Okręgu Inspekcyjnego armii. W czasie I wojny światowej na stanowisku szefa sztabu 2 Armii, od 1916 dowodził 7 rilską dywizją piechoty, a w 1918 objął dowództwo 2 trackiej dywizji piechoty. W tym samym roku przeszedł w stan spoczynku.
Od maja 1920 pracował w administracji centralnej państwa i był działaczem Związku Wojskowego. Brał aktywny udział w przygotowaniach do zamachu stanu 9 czerwca 1923, a po jego sukcesie objął resort spraw wewnętrznych i opieki zdrowotnej w rządzie Aleksandra Cankowa. Brał aktywny udział w tłumieniu powstania wrześniowego 1923. Od 1932 działacz Narodowego Ruchu Socjalnego Aleksandra Cankowa.
Po przejęciu władzy przez komunistów we wrześniu 1944 aresztowany i skazany na karę śmierci. Stracony przez rozstrzelanie 1 lutego 1945 w Sofii. W 1996 Sąd Najwyższy Bułgarii oczyścił go z wszystkich zarzutów.
Awanse podporucznik (Подпоручик) (1892) porucznik (Поручик) (1895) kapitan (капитан) (1900) major (Майор) (1905) podpułkownik (Подполковник) (1910) pułkownik (Полковник) (1913) generał major (Генерал-майор) (1917)
Odznaczenia Order Waleczności 3. i 4. st. II klasy Order Świętego Aleksandra III stopnia z mieczami Order za Zasługi Order Zasługi Wojskowej II. i IV. stopnia
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Nikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego Kategoria:Bułgarscy generałowie Kategoria:Bułgarscy ministrowie spraw wewnętrznych Kategoria:Bułgarskie ofiary prześladowań komunistycznych 1944–1991 Kategoria:Deputowani do Bułgarskiego Zgromadzenia Narodowego Kategoria:Ludzie urodzeni w Szumenie Kategoria:Odznaczeni Orderem Waleczności (Bułgaria) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Aleksandra Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Wojskowej (Bułgaria) Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Carstwo Bułgarii) Kategoria:Urodzeni w 1872 Kategoria:Zmarli w 1945