mały|321x321px|Grób profesora Edmunda Lipińskiego na Cmentarzu Bródnowskim. Edmund Lipiński (ur. 3 sierpnia 1922 w Nieświeżu, zm. 2 sierpnia 1990 w Warszawie) – polski energoelektronik, profesor nadzwyczajny Politechniki Warszawskiej.
Życiorys Syn Jana i Józefy, ukończył Gimnazjum i Liceum im. Tadeusza Kościuszki w Łucku. Podczas II wojny światowej pracował fizycznie, po zakończeniu wojny znalazł się w Lublinie, gdzie został zmobilizowany i przez dwa lata służył jako kierowca w Samodzielnej Kompanii Podwozu 11 Dywizji Piechoty, należał do Związku Młodzieży Polskiej. W 1947 przeszedł do rezerwy i pracując w lubelskim Instytucie Filmów Oświatowych uczył się w Liceum dla Dorosłych, gdzie w 1949 zdał maturę. Przeprowadził się do Warszawy, gdzie rozpoczął studia na Wydziale Elektrycznym Szkoła Inżynierska im. Hipolita Wawelberga i Stanisława Rotwanda. Od 1950 równocześnie pracował w Zakładzie Matematyki Stosowanej Katedry Matematyki Politechniki Warszawskiej jako zastępca asystenta, w 1951 włączono Szkołę im. Wawelberga i Rotwanda w struktury Politechniki Warszawskiej, od 1953 był asystentem. Od 1954 był starszym asystentem w Katedrze Miernictwa Elektrycznego, studia ukończył w 1955. W 1957 został adiunktem, w 1961 uzyskał patent za wynalezienie woltomierza elektrostatycznego i nowego typu galwanometru balistycznego. Ponadto uczestniczył w opracowaniu konstrukcyjnym sześciu urządzeń pomiarowych m.in. anemografu (1958), solomierza (1959), przepięć wewnętrznych (1960). W 1963 obronił doktorat, w 1966 habilitował się na Wydziale Elektrycznym, od 1967 był docentem w Katedrze Podstaw Elektroniki i Automatyki. W 1970 po zmianie struktury Politechniki Warszawskiej był związany z Instytutem Sterowania i Elektroniki Przemysłowej, równocześnie wykładał w Wyższej Szkole Oficerskiej Lotniczej w Dęblinie, gdzie współorganizował dydaktykę. Wykładał elektryczne układy pomiarowe, elementy automatyki, maszyny matematyczne, teorię automatów i podstawy elektroniki. W 1978 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnegoEdmund Lipiński (1922-1990), Sekcja Automatyki i Pomiarów OW SEP, Stowarzyszenie Elektryków Polskich.
Zmarł w 1990, pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kw. 6F-6-33)Andrzej Liczbiński "Wykaz profesorów Politechniki Warszawskiej zmarłych w latach 1988-2000".
Członkostwo Rada Naukowa Instytutu Kształcenia Zawodowego Ministerstwa Oświaty i Wychowania (od 1973), Rada Naukowa Instytutu Automatyki Politechniki Poznańskiej. Związek Nauczycielstwa polskiego (ZNP) (od 1952), wiceprezes Rady Oddziałowej Wydz. Elektrycznego (1962-64), przewodniczący komisji Naukowo-Dydaktycznej przy RZ ZNP (1967-69), komisje: programowa na Wydziale Elektrycznym PW, rektorska ds. etatyzacji (reorganizacja PW w latach 1967-68), partyjno-związkowa ds. reorganizacji administracji PW (1967-68) Polskie Towarzystwo Astronautyczne (PTA, zawodowo interesował się lotnictwem i astronautyką), Stowarzyszenie Elektryków Polskich, Komisja Automatyki i Pomiarów SEP (1969-71), PTETiS. vice-przewodniczący (1971–1973) i przewodniczący (1973–1976) Oddziału Warszawskiego
Odznaczenia odznaczenie Frontu Jedności Narodu (1967), brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1970)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Członkowie Frontu Jedności Narodu Kategoria:Członkowie Związku Młodzieży Polskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Nieświeżu Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Kategoria:Polscy inżynierowie elektronicy Kategoria:Polscy wynalazcy Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Zmarli w 1990 Kategoria:Żołnierze ludowego Wojska Polskiego