Zespół sympatykomimetyczny (inaczej toksydrom sympatykomimetyczny, przełom adrenergiczny) – stan wywołany nadmiarem krążących katecholamin, powodujący silne pobudzenie układu autonomicznego współczulnego, zarówno w obrębie ośrodkowego układu nerwowego jak i na obwodzie. Najczęstszymi przyczynami są zatrucia narkotykami i dopalaczami (np. kokainą i amfetaminą) i przedawkowanie leków sympatykomimetycznych. Bardzo rzadko występuje w przebiegu guza chromochłonnego. Jest stanem zagrożenia życia dla osób z chorobami kardiologicznymi, jako że powoduje ekstremalne skoki ciśnienia i tachykardię. W leczeniu stosuje się wysokie dawki diazepamu bądź innych benzodiazepin, wespół z beta-adrenolitykami np. labetalolem oraz .
Objawy Są kombinacją pobudzenia układu współczulnego i objawów zażycia narkotyków bądź leków. W przebiegu zespołu:
świadomość jest zachowana pacjent jest pobudzony, agresywny, obecny słowotok skóra jest spocona (różnicowanie z zespołem antycholinergicznym) występuje wzrost temperatury ciała źrenice są szerokie obecna jest tachykardia ciśnienie krwi jest bardzo wysokie może wystąpić dławica piersiowa bezsenność duszność
W skrajnych przypadkach mogą się pojawić:
majaczenia ostre zaburzenia psychotyczne gwałtowny wzrost temperatury ciała aż do hipertermii zlewne poty drgawki z ryzykiem stanu drgawkowego wzrost ciśnienia tętniczego >200/100 mm Hg zaburzenia rytmu i przewodzenia
Zespół przebiega bardzo podobnie do antycholinergicznego, rozpoznanie ułatwia fakt, że w zespole sympatykomimetycznym skóra jest wilgotna, a w antycholinergicznym sucha.
Leczenie Brak jest specyficznych odtrutek, leczenie wyłącznie objawowe.
Zacząć od diazepamu w dawce 5–10 mg dożylnie aż do uzyskania poprawy klinicznej. Jeśli wystąpią drgawki niereagujące na diazepam należy rozważyć należy ciągły wlew dożylny midazolamu lub tiopentalu. W celu obniżenia ciśnienia przed podaniem beznodiazepin podaje się nitroglicerynę we wlewie. W następnej kolejności można zastosować dożylnie labetalol lub fentolaminę z β-adrenolitykiem. W razie wystąpienia hipertermii mimo stosowania benzodiazepin należy zacząć ochładzanie pacjenta oraz rozważyć podanie leków zwiotczających mięśnie i rozpoczęcie wentylacji mechanicznej. Monitorowanie stanu chorego, w razie potrzeby intubacja i mechaniczna wentylacja oraz agresywne leczenie przeciwnadciśnieniowe.
Zobacz też Zespół serotoninowy Zespół cholinergiczny
Przypisy
Kategoria:Stany nagłe w medycynie Kategoria:Zespoły chorobowe