mały|Grób Tadeusza Godyckiego-Ćwirko na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Tadeusz Godycki-Ćwirko (ur. 20 stycznia 1926 w Kaczanowiczach, zm. 2 marca 2020 w Gdańsku) – polski inżynier, prof. zw. dr hab. inż.
Życiorys Urodził się w zaścianku Kaczanowicze na Kresach Wschodnich, w rodzinie ziemiańskiej Józefa i Heleny z domu Muzyk (1888–1958). Szkołę podstawową i trzy klasy gimnazjum ukończył w Nieświeżu.
W latach 1944–1948 służył w II Armii Wojska Polskiego, w stopniu podporucznika artylerii w 2. Dywizji Piechoty, brał udział w działaniach II wojny światowej, za co został odznaczony w 1945 Srebrnym Medalem „Zasłużonym na Polu Chwały”.
W 1948 zdał maturę w I Męskim Gimnazjum i Liceum im. Stanisława Konarskiego w Rzeszowie i rozpoczął studia wieczorowe w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Gdańsku. Równocześnie pracował jako technik budowy przy odbudowie Stoczni Gdańskiej, następnie jako kierownik budowy Stoczni Północnej. Ukończył z wyróżnieniem studia I stopnia i od 1952 pracował w Katedrze Budownictwa Politechniki Gdańskiej, kontynuując studia magisterskie, które ukończył w 1954 na Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Gdańskiej, po czym otrzymał pracę starszego asystenta w Katedrze Budownictwa Żelbetowego prof. Bronisława Bukowskiego. W 1962 obronił rozprawę doktorską pt. Żelbetowe belki-ściany (napisaną pod kierunkiem prof. Bukowskiego) i został powołany na stanowisko adiunkta. Od 1963 do 1980 (z przerwami na staże naukowe) był pracownikiem Politechniki Łódzkiej w Katedrze i Zakładzie Budownictwa Żelbetowego kierowanej przez prof. Władysława Kuczyńskiego. W 1966 odbył staż w Otto Graff Instytut i Katedrze Budowli Masywnych Uniwersytetu Technicznego w Stuttgarcie. W tym samym roku na Politechnice Wrocławskiej uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy pt. Ścinanie w żelbecie. W 1972 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, w 1985 profesora zwyczajnego. W latach 1972–1973 był visiting professor na Uniwersytecie w Calgary. W latach 1973–1975 był dziekanem Wydziału Budownictwa i Architektury Politechniki Łódzkiej, a następnie do 1986 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Budownictwa PŁ. W 1986 powrócił do Gdańska, gdzie do 2006 pracował jako profesor zwyczajny na Politechnice Gdańskiej, pełniąc funkcje dyrektora Instytutu Technologii i Materiałów Budowlanych oraz kierownika Katedry Budownictwa Betonowego i Ogólnego Wydziału Inżynierii Lądowej i Środowiska. Pracował także w Katedrze Konstrukcji Budowlanych na Wydziale Budownictwa i Inżynierii Środowiska Uniwersytetu Technologicznego i Przyrodniczego im. Jana i Jędrzeja Śniadeckich w Bydgoszczy. Jako visiting professor wykładał na uniwersytetach w Calgary, Tbilisi, Lwowie, Moskwie, St. Petersburgu, Glasgow, Trondheim, Aleksandrii, Stuttgarcie, Karlsruhe i Kaiserslautern.
W 1994 otrzymał członkostwo Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej Polskiej Akademii Nauk oraz powołany został na członka Komisji Problemowej ds. Projektowania i Wykonawstwa Konstrukcji Żelbetowych i Zespolonych Polskiego Komitetu Normalizacji. Był także członkiem Honorowym Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa.
Był promotorem 16 prac doktorskich i recenzentem 36 prac doktorskich oraz 15 prac habilitacyjnych. Autor ponad 260 prac naukowych, 4 książek oraz 6 skryptów i 5 rozdziałów w książkach wydanych zespołowo.
Otrzymał odznaki, nagrody i wyróżnienia licznych gremiów naukowych, zawodowych i społecznych, w tym tytuł honorowy profesora Politechniki Krakowskiej (2005)Honorowi profesorowie Politechniki Krakowskiej [dostęp 2026-03-05]. i tytuł doktora honoris causa Politechniki Łódzkiej (15 listopada 2006). W 2014 został wyróżniony tytułem Profesor Emeritus Politechniki Gdańskiej.
Był mężem Krystyny z domu Nagrodzkiej, prof. dr hab. inż. Politechniki Gdańskiej.
Zmarł w Gdańsku, pochowany 6 marca 2020 na cmentarzu Srebrzysko (rejon IV, taras III-1-80).
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2002) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1985) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1973) Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” (1945) Medal Komisji Edukacji Narodowej (1984) Medal im. prof. Stefana Kaufmana (1996) Medal im. prof. Romana Ciesielskiego (2013) Złoty Medal za zasługi dla Politechniki Gdańskiej (2006) Medal Prezydenta Miasta Gdańska (2008) Złota z Diamentem Honorowa Odznaka PZITB (2009) Złota Honorowa Odznaka NOT (1975) Złota Odznaka PZITB (1973) Medal Uniwersytetu Kaiserslautern (1999) Źródło:.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Gdańskiej Kategoria:Członkowie Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej PAN Kategoria:Doktorzy honoris causa Politechniki Łódzkiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Gdańskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska Politechniki Łódzkiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużonym na Polu Chwały” Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Urodzeni w 1926 Kategoria:Zmarli w 2020