Georgij Iwanowicz Czułkow, ros. Гео́ргий Ива́нович Чулко́в (ur. w Moskwie, zm. 1 stycznia 1939 tamże) – rosyjski poeta, pisarz, redaktor oraz krytyk tworzący w nurcie rosyjskich symbolistów. Był twórcą oraz popularyzatorem idei anarchizmu mistycznego.

Życiorys Urodził się w Moskwie w rodzinie zubożałego szlachcica z Tambowa. Studiował medycynę na Uniwersytecie Moskiewskim w latach 1898–1901. Po wstąpieniu do rewolucyjnej organizacji studenckiej został aresztowany w grudniu 1901 i zesłany do wsi Amga na Syberii. Otrzymał amnestię w 1903 i pozwolono mu osiedlić się w Niżnym Nowogrodzie, gdzie mieszkał przez rok.

W 1904 Czułkow przeprowadził się do Petersburga i został de facto redaktorem czasopisma literackiego „Nowa droga” (ros. Иовый путь), którego wydawcami byli Dmitrij Mereżkowski i Zinaida Gippius. Kiedy publikacja czasopisma została zawieszona w styczniu 1905, podczas zawirowań rewolucyjnych, Czułkow przeniósł się do czasopisma „Problemy życia” (ros. Вопросы жизни), gdzie współpracował m.in. z Nikołajem Bierdiajewem, Siergiejem Bułhakowem i Nikołajem Łoskim, aż do zamknięcia redakcji w grudniu 1905.

W 1906 Czułkow wydał Pochodnie (ros. Факелы), antologię pism symbolistycznych, wzywającą tym samym rosyjskich pisarzy do porzucenia symbolizmu oraz dekadencji i przejścia do „nowego mistycznego doświadczenia”. Wykreowana przez Czułkowa idea mistycznego anarchizmu miała potwierdzać indywidualizm i podkreślała wewnętrzną wolność jednostki, która odmawiała jakiejkolwiek formy kontroli nad nią, w tym społecznej i politycznej.

Tego samego roku kontynuował swój manifest mistycznego anarchizm. Rosyjscy poeci tacy jak Aleksandr Błok, a zwłaszcza Wiaczesław Iwanow, poparli nowy ruch, podczas gdy Walerij Briusow – redaktor wiodącego czasopisma o symbolice „Balans” (ros. Весы́), a także Andriej Bieły, byli mu przeciwni.

Czułkow opublikował szereg powieści, wierszy i opowiadań między 1906, a wybuchem I wojny światowej. Wstąpił wówczas do Armii Imperium Rosyjskiego. Po wojnie oraz rosyjskiej wojnie domowej wrócił do pisania, jednak spotkał się z trudnościami ze strony władz sowieckich przy publikacji poezji i fikcji: m.in. jego niepublikowane wiersze wyśmiewały marksizm. Po 1922 skoncentrował się na krytyce literackiej i historii Rosji. W latach 1925–1939 publikował książki dotyczące rewolty dekabrystów, Fiodor Tiutczewa, Aleksandra Puszkina, Fiodora Dostojewskiego, Don Kichota czy dynastii Romanowów w XIX wieku.

Zmarł 1 stycznia 1939 z powodu gruźlicy. Pochowano go na cmentarzu Nowodziewiczym.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Indywidualistyczni anarchiści Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie Kategoria:Pisarze rosyjskojęzyczni Kategoria:Pisarze związani z Moskwą Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie Kategoria:Rosyjscy anarchiści Kategoria:Rosyjscy filozofowie XX wieku Kategoria:Rosyjscy krytycy literaccy Kategoria:Rosyjscy poeci XX wieku Kategoria:Rosyjscy prozaicy XX wieku Kategoria:Rosyjscy tłumacze Kategoria:Rosyjscy zesłańcy na Sybir Kategoria:Symboliści (pisarze) Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Zmarli na gruźlicę Kategoria:Zmarli w 1939