240px|right|thumb|Sientje van Houten i Hendrik Willem Mesdag, 1905 240px|right|thumb|Tulpen in een groene Albarello 240px|right|thumb|Panorama Mesdag Sientje van Houten (ur. 23 grudnia 1834 w Groningen, zm. 20 marca 1909 w Hadze) – holenderska malarka specjalizująca się w malowaniu martwej natury i pejzaży, wraz z mężem Hendrikiem Willemem Mesdagem (1831–1915), malarzem marynistą zajmowała się kolekcjonowaniem sztuki.
Życiorys Sientje van Houten urodziła się w rodzinie menonickiej 23 grudnia 1834 roku w Groningen. Była najstarszym z siedmiorga dzieci – jej brat Samuel van Houten (1837–1930) stał się popularnym politykiem. Jej ojciec, Derk van Houten, prowadził tartak, handlował drewnem i zasiadał w radzie miejskiej Groningen. Miał także niewielką kolekcję dzieł sztuki, dzięki której Sientje wcześnie zetknęła się ze sztuką. Z powodu złego stanu zdrowia matki, musiała zająć się prowadzeniem domu.
W 1856 roku poślubiła maklera giełdowego Hendrika Willema Mesdaga (1831–1915) z zaprzyjaźnionej rodziny menonickiej. W 1864 roku dzięki spadkowi po zmarłym teściu Hendrik porzucił pracę i całkowicie poświęcić się malarstwu. Małżeństwo zamieszkało w Oosterbeek, gdzie Hendrik malował w plenerze. Latem 1866 roku Hendrik rozpoczął naukę rysunku w Brukseli u holenderskiego malarza Willema Roelofsa (1822–1897) i para przeniosła się do Belgii. Ich dom stał się miejscem spotkań belgijskich i holenderskich malarzy. Sientje zaczęła również malować. W 1868 roku para przebywała na niemieckiej wyspie Norderney, gdzie Hendrik zainteresował się tematyką marynistyczną. Po przeprowadzce do Hagi w 1869 roku Hendrik wynajął studio z widokiem na morze. Sientje zaczęła pobierać lekcje rysunku u przyjaciela rodziny – malarza Christiaana d'Arnaud Gerkensa (1823–1892). Po śmierci syna Klaasa w 1871 roku Sientje całkowicie poświęciła się malarstwu.
Działalność artystyczna Początkowo zajmowała się malarstwem pejzażowym i często pracowała z zaprzyjaźnionymi artystami. Jej pejzaże charakteryzowały się bogatą, ciemną paletą i miały nastrojowy charakter. Malowała również portrety i martwe natury z kwiatami i owocami. Zaczęła wystawiać swoje prace 1872 roku, a jej obrazy pokazywano m.in. w Antwerpii, Londynie, Paryżu, Chicago, Nowym Jorku, Wenecji i Wiedniu. Jej dwa pejzaże Hutten bij ondergaande zon (pol. „Chaty w zachodzącym słońcu”) oraz Heide bij Ede (pol. „Wrzosowisko koło Ede”) zdobyły brązowy medal na światowej wystawie w Paryżu w 1889 roku. Sientje uważana była za przedstawicielkę impresjonistycznej szkoły haskiej.
Malarka należała do stowarzyszenia przyjaciół sztuki Pulchri Studio. Utrzymywała kontakty z wieloma artystami, a od 1875 roku gromadziła wokół siebie młodych artystów, którym udziela lekcji.
W 1881 roku pomagała mężowi malować wielkoformatowe dzieło panoramiczne o powierzchni płótna 1680 m² – Panoramę Mesdag. Prawdopodobnie namalowała (część) wioski Scheveningen lub dużą część wydm. Sama Sientje jest przedstawiona na płótnie jako kobieta pod białym parasolem na plaży w Scheveningen.
Jej prace znajdują się m.in. w: Rijksmuseum w Amsterdamie, Dordrechts Museum, Kunstmuseum Den Haag, Museum Mesdag w Hadze, Frans Hals Museum w Haarlem, Kröller-Müller Museum w Otterlo, Museum Boijmans Van Beuningen w Rotterdamie.
Działalność kolekcjonerska Wraz z mężem stworzyła pokaźną kolekcję dzieł sztuki, obejmującą prawie 350 obrazów, akwareli, rysunków i rycin współczesnych jej artystów. W 1887 roku dla przechowywania zbiorów para wybudowała przydomowe muzeum, a w 1903 roku przekazała kolekcję i muzeum państwu.
Za wkład w sztukę narodową Sientje została uhonorowana orderem Oranje-Nassau.
Chorowała na miażdżycę i zmarła 20 marca 1909 roku w Hadze.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Holenderscy malarze Kategoria:Odznaczeni Orderem Oranje-Nassau Kategoria:Urodzeni w 1834 Kategoria:Zmarli w 1909 Kategoria:Ludzie urodzeni w Groningen